Μια σύντομη περιγραφή της περιόδου 2010–2026
Του Σπύρου Στάλια *
Σύντομη εξιστόρηση της περιόδου 2010–2026
«Όταν ο Δίας είδε τους ανθρώπους να σπαράσσονται και να καταστρέφονται, έστειλε τον Ερμή να τους φέρει την Αιδώ και τη Δίκη, ως εσωτερικές αρετές για να κρατηθεί η κοινωνία όρθια. Στην Ελλάδα της περιόδου 2010–2026, το ευρωπαϊκό ιερατείο αντικατέστησε τη Δίκη με τη Λογιστική και την Αιδώ με τους Τόκους. Χωρίς ίχνος ντροπής για την κοινωνική καταστροφή, μετέτρεψαν έναν ολόκληρο λαό σε πειραματόζωο, αποδεικνύοντας ότι όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι και η παραγωγική βάση οδηγούνται στον τάφο.»
Όλο το επίσημο αφήγημα των μνημονίων, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εγχώριων κυβερνήσεων στηρίχθηκε σε μια συγκεκριμένη υπόσχεση: ότι μέσω της δημοσιονομικής πειθαρχίας η Ελλάδα θα αποκτούσε Δίδυμα Πλεονάσματα —δηλαδή πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό ((Sgov} > 0) και πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο (Χ>Μ, δηλαδή Εξαγωγές μεγαλύτερες από τις Εισαγωγές). Αυτός ο συνδυασμός υποτίθεται ότι θα επέτρεπε στον εγχώριο ιδιωτικό τομέα να αποταμιεύει και να κάνει υγιείς, παραγωγικές επενδύσεις (Ι).
Η πραγματικότητα των αριθμών της περιόδου 2010–2026 αποδεικνύει την εκκωφαντική αγραμματοσύνη αυτής της θεωρίας και ξεσκεπάζει τον πραγματικό, θεμελιώδη σκοπό συστήματος.
Η Τελική Αιτία: Η Λογιστική της Υποτέλειας
Οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι ο στόχος των ματωμένων πλεονασμάτων δεν ήταν ποτέ η ανάπτυξη.
Ο πραγματικός σκοπός ήταν να λειτουργεί το ελληνικό κράτος ως ένας μόνιμος, αυτοματοποιημένος μηχανισμός είσπραξης φόρων, με αποκλειστικό στόχο την απρόσκοπτη αποπληρωμή των τόκων στους δανειστές για τη διασφάλιση της σταθερότητας του Ευρώ.
Επειδή η χώρα χρησιμοποιεί ένα ξένο νόμισμα που δεν μπορεί να τυπώσει, η ροή του χρήματος είναι αμείλικτη: Το κράτος αφαιρεί πλούτο από την εγχώρια αγορά (Τ>G) και αυτό το πλεόνασμα εξάγεται αυτούσιο στο εξωτερικό για τόκους. Για όλα τα άλλα δομικά στοιχεία της κοινωνίας (παραγωγή, υγεία, παιδεία, αποταμίευση), η γραμμή του ευρωπαϊκού ιερατείου ή
ταν μία: «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει».
Οι Τρεις Περίοδοι της Κατάρρευσης
Ι. 2010–2014: Η Καταστροφική Ασφυξία (Shock Therapy)
•Οι Αριθμοί: Το κρατικό έλλειμμα μειώθηκε βίαια από τα -25,3 δις (2010) στα δις -6,3 (2014). Το πραγματικό ΑΕΠ κατέρρευσε από τα 224,1δις στα 177,3 δις. Το εξωτερικό ισοζύγιο (M>X) παρέμενε διαρκώς ελλειμματικό.
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Η βίαιη αφαίρεση ρευστότητας εκμηδένισε το διαθέσιμο εισόδημα. Τα νοικοκυριά μπήκαν σε βαθιά αρνητική αποταμίευση, καταναλώνοντας τις παλιές αποταμιεύσεις τους για να πληρώσουν φόρους. Οι επενδύσεις (I) γκρεμίστηκαν κατά 60% .
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Φταίει ο λάθος υπολογισμός του πολλαπλασιαστή και η έλλειψη ιδιοκτησίας του προγράμματος από τους πολιτικούς». Καμμία τσίπα δεν έχει τo ΔNT!
ΙΙ. 2015–2019: Ο Στραγγαλισμός των «Υπερπλεονασμάτων»
•Οι Αριθμοί: Το κράτος πέτυχε σταθερά πλεονάσματα (από + 947εκ. το 2016 στα εκ. + 2.797 το 2019). Το πραγματικό ΑΕΠ σημείωσε αναιμική άνοδο από τα 174,2 δις στα 183,4 δις. Το εξωτερικό ισοζύγιο παρέμεινε αρνητικό (Μ>Χ).
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Βάσει της λογιστικής ταυτότητας των Τομεακών Ισοζυγίων, όταν το Κράτος έχει πλεόνασμα και το Εξωτερικό αφαιρεί χρήμα, ο Ιδιωτικός Τομέας είναι μαθηματικά υποχρεωμένος να καταγράφει έλλειμμα. Αυτό είναι Λογιστικός Νόμος. Η μικρή άνοδος του ΑΕΠ αγοράστηκε με το ολοκληρωτικό στέγνωμα της αγοράς. Οι επενδύσεις παρέμειναν καθηλωμένες στο 10% του ΑΕΠ (έναντι 22% του ευρωπαϊκού μέσου όρου).
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Η επεκτατική λιτότητα απέδωσε και η Ρικάρντιανη ισοδυναμία αποκατέστησε την εμπιστοσύνη». Οικονομική ανοησία με λάθος κατηγορούμενο. Ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο τέτοια ο Ρικάρντο.
ΙΙΙ. 2020–2026: Ο Κανιβαλικός Κεϋνσιανισμός & η Πληθωριστική Φούσκα
•Οι Αριθμοί: Το κράτος επέστρεψε σε τεράστια ελλείμματα λόγω πανδημίας ( -16,5 δις το 2020) και μετά το 2024 γύρισε βίαια σε πλεονάσματα ( +3,1 δις το 2024, 4,2 δις το 2025). Το ονοματικό ΑΕΠ εκτινάχθηκε από τα 167,4 δις (2020) στα 248,3 δις (2025). Το εξωτερικό έλλειμμα εκτινάχθηκε στο 10% ιστορικό του ΑΕΠ.
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Η κρατική ένεση ρευστότητας του 2020-2021 δημιούργησε προσωρινές αποταμιεύσεις που κάηκαν αμέσως μετά. Λόγω του πληθωρισμού απληστίας (Greedflation), το ονοματικό ΑΕΠ φούσκωσε, το κράτος εισέπραξε δισεκατομμύρια ΦΠΑ για να παράξει τα νέα πλεονάσματα, και η πραγματική αποταμίευση των νοικοκυριών γκρεμίστηκε στο -4% . Οι «επενδύσεις» αφορούν πλέον μόνο την εκποίηση εγχώριων υποδομών και real estate σε ξένα funds.
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Η ανάπτυξη οφείλεται στο ελατήριο της προσφοράς, στις ξένες επενδύσεις και τις μεταρρυθμίσεις». Δεν υπάρχει τσιπα σε αυτή την χώρα.
Η Παρακμή των «Εκθέσεων Ιδεών»
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αδυνατούν να αρθρώσουν σοβαρό λόγο. Τα προγράμματα που παρουσιάζουν στον λαό μοιάζουν με «εκθέσεις ιδεών» γεμάτες γενικόλογες παρόλες, διότι ντρέπονται να ομολογήσουν ότι έχουν προσχωρήσει καθολικά στον νεοφιλελευθερισμό της Ευρωζώνης.
Από τη στιγμή που η μακροοικονομική πολιτική (τα πλεονάσματα για τους τόκους) είναι προδιαγεγραμμένη και απαράβατη, η πολιτική αντιπαράθεση έχει χάσει κάθε ιδεολογικό υπόβαθρο. Το μόνο που ζητούν κυνικά από τον λαό είναι:
«Αφού η πολιτική είναι μία και δεν αλλάζει, γιατί να εισπράττει τα κέρδη της διακυβέρνησης ο Μητσοτάκης και όχι εμείς;»
Το Τελικό Συμπέρασμα
Το ελληνικό πείραμα αποδεικνύει ότι εντός Ευρωζώνης, η «ευημερία των αριθμών» είναι ο τάφος της πραγματικής οικονομίας.
Τα κρατικά πλεονάσματα επιτυγχάνονται μόνο μέσω του κανιβαλισμού των ιδιωτικών αποταμιεύσεων.
Όσο για το πολιτικό σύστημα;
Η πολιτική παραμένει ίδια, διότι όλοι έχουν υπογράψει τη μετατροπή της χώρας σε έναν απλό φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Το μόνο που τους απέμεινε να ζητούν, είναι η δίκαιη κατανομή των λαφύρων της διαχείρισης, την ώρα που η χώρα ψάχνει ακόμα τη χαμένη «Αιδώ και Δίκη».
* Σπυρίδων Σταλιας, Οικονομολόγος PhD, spyridonstalias@hotmail.com
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου