Σύντομη εξιστόρηση της περιόδου 2010–2026
«Όταν ο Δίας είδε τους ανθρώπους να σπαράσσονται και να καταστρέφονται, έστειλε τον Ερμή να τους φέρει την Αιδώ και τη Δίκη, ως εσωτερικές αρετές για να κρατηθεί η κοινωνία όρθια. Στην Ελλάδα της περιόδου 2010–2026, το ευρωπαϊκό ιερατείο αντικατέστησε τη Δίκη με τη Λογιστική και την Αιδώ με τους Τόκους. Χωρίς ίχνος ντροπής για την κοινωνική καταστροφή, μετέτρεψαν έναν ολόκληρο λαό σε πειραματόζωο, αποδεικνύοντας ότι όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι και η παραγωγική βάση οδηγούνται στον τάφο.»
Όλο το επίσημο αφήγημα των μνημονίων, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εγχώριων κυβερνήσεων στηρίχθηκε σε μια συγκεκριμένη υπόσχεση: ότι μέσω της δημοσιονομικής πειθαρχίας η Ελλάδα θα αποκτούσε Δίδυμα Πλεονάσματα —δηλαδή πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό ((Sgov} > 0) και πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο (Χ>Μ, δηλαδή Εξαγωγές μεγαλύτερες από τις Εισαγωγές). Αυτός ο συνδυασμός υποτίθεται ότι θα επέτρεπε στον εγχώριο ιδιωτικό τομέα να αποταμιεύει και να κάνει υγιείς, παραγωγικές επενδύσεις (Ι).