Του Κώστα Λεϊμονή
Την χτυπούσε για χρόνια. Δεν τον χώριζε. Την απατούσε αλλά στο τέλος πάντα σε κείνη γυρνούσε. Τη θεωρούσε δεδομένη. Ήταν όμως; «Γιατί δεν τον χωρίζεις; Δεν βλέπεις ότι όλο τα ίδια σου λέει και μετά πάλι τα ίδια κάνει; Και σαν να μη φτάνει μόνο αυτό, σε δέρνει κιόλας!», της έλεγαν οι φίλες της, μα αυτή με ένα ελαφρύ μειδίαμα τις καθησύχαζε: «Με χρειάζεται. Εξαρτάται από εμένα. Με όσες κι αν τρέξει, πάλι σε μένα θα γυρίσει. Και στο κάτω-κάτω ένα χαστουκάκι μου δίνει πού και πού, δεν με σκοτώνει κιόλας…».Πώς θα χαρακτηρίζατε την παραπάνω γυναίκα; Τι την κρατά σε αυτόν τον σύντροφο και δεν μπορεί να τον αποχωριστεί; Γιατί συναινεί στην σωματική και ψυχολογική βία; Αν απαντήσετε σε αυτή την ερώτηση, θα δώσετε λύση και στο γιατί το εκλογικό σώμα ανέχεται εδώ και χρόνια την πολιτική ανακύκλωση. Ανακύκλωση σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής ζωής της χώρας.
