Δρόμος Ανοιχτός - Πρωτοβουλία για την συγκρότηση πατριωτικού - δημοκρατικού μετώπου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θάνος Καμήλαλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

To Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη, επιτίθεται επανειλημμένα στις γειτονικές του χώρες, καταλαμβάνοντας εδάφη σε Συρία και Λίβανο, ενώ, ανάμεσα σε όλα τα παραπάνω, έχει απαγάγει και έχει βασανίσει έλληνες πολίτες, με Υπουργό του να δημοσιεύει τα ντοκουμέντα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πανηγυρίζοντας. Ο πρωθυπουργός του είναι διεθνώς καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ενώ οι παρανομοι εποικισμοί στη Δυτική Όχθη έχουν προκαλέσει ομαδικές καταδίκες, ακόμα και από μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες - πιστούς συμμάχους. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκρινε πως είναι καλή ιδέα να υπογράψει με το Ισραήλ μια τεράστια συμφωνία, αρχικού κόστους 3 δισ. ευρώ, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ενός αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού «θόλου».

Του Θάνου Καμήλαλη

Τη Δευτέρα λοιπόν, Ελλάδα και Ισραήλ υπέγραψαν τη συμφωνία ύψους 3 δισ. ευρώ για το συγκεκριμένο «πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, αντιβαλλιστικής και anti-drone προστασίας», που διαφημίζεται εκτενώς στη χώρα ως το επόμενο βήμα άμυνας και «ασφάλειας». Πρόκειται, όπως ανέφερε το Ισραηλινό Υπουργείο «Άμυνας», για τη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας – Ισραήλ και για μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του ισραηλινού κράτους, όπως σχολίασε πανηγυρίζοντας ο διεθνώς καταζητούμενος, Νετανιάχου.

H κυβέρνηση αποφάσισε «μέτρα» για το νέο κύμα ακρίβειας που προκλήθηκε από την, παράνομη βάσει Διεθνούς Δικαίου, επίθεση ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν. Ανακοινώσεις που διαφημίζονται ως «μέτρα στήριξης» εμφανίζονται ως δήθεν αποφασιστικές πρωτοβουλίες, σχεδιασμένες για την προστασία των νοικοκυριών και μάλιστα, ως η μόνη δυνατή και υπεύθυνη απάντηση στη νέα κρίση. Στην πράξη, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετατρέπει ακόμα μία κρίση σε ευκαιρία.

Του Θάνου Καμήλαλη

Τη Δευτέρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε τέσσερα «νέα μέτρα οικονομικής στήριξης της κοινωνίας από τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή». Πρόκειται για μέτρα (μόλις) 300 εκατ. ευρώ, από τα οποία μόνο τα 200 θα βγουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, που «απευθύνονται σχεδόν στο σύνολο του πληθυσμού», τα τρία εκ των οποίων αφορούν το δίμηνο Απριλίου – Μαϊου. Μέτρα που έρχονται με σημαντική καθυστέρηση, με τη συμπλήρωση ενός μήνα από την επίθεση Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν. Ψηφιακη Κάρτα Καυσίμων (fuel pass), επιδότηση στο δίκτυο διανομής του diesel κίνησης, επιχορήγηση του 15% στην αγορά λιπασμάτων και «ειδική αποζημίωση στις ακτοπλοϊκές εταιρείες» ώστε «να συγκρατηθούν οι τιμές των ακτοπλοϊκών κοντά στα περσινά επίπεδα».

Η πιο ξεκάθαρη τοποθέτηση της κυβέρνησης απέναντι στο δίκαιο αίτημα του Πάνου Ρούτσι, απέναντι στον συγκινητικό του αγώνα και απέναντι στην κοινωνική κινητοποίηση που αυτός προκάλεσε ήρθε μετά το τέλος της απεργίας πείνας 23 ημερών. Η προσπάθεια για ρεβάνς, μία πολιτικά μνησίκακη κίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, έρχεται με τον περιορισμό της ορατότητας των διαδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα στο Σύνταγμα, ακριβώς μπροστά από τη Βουλή και την κυβερνητική προσπάθεια να μην προσεγγίζουν διαδηλωτές την πάνω πλευρά του Συντάγματος. Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι, φυσικά, απλά το πρόσχημα, το φύλλο συκής πίσω από το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει την απέχθειά της για τις κινητοποιήσεις των πολιτών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το ξαφνικό «ενδιαφέρον για το μνημείο» έρχεται μετά από μία νικηφόρα πολυήμερη διαμαρτυρία. Η προσπάθεια διαχείρισης αυτής της ήττας για την κυβέρνηση περιλαμβάνει χάιδεμα του ακροδεξιού ακροατηρίου εντός και εκτός ΝΔ, που γλείφει τις πληγές του μετά τη δικαίωση του κ.Ρούτσι, εσωκομματικά παιχνίδια και μπόλικο αντιδημοκρατικό αίσθημα.

Του Θάνου Καμήλαλη

Στο κυριακάτικό μήνυμά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά από μία τυπική αναφορά στη δικαίωση του Πάνου Ρούτσι, αποφάσισε να μας ανακοινώσει την πρόθεση της κυβέρνησης να μην ξανασυμβεί μία τέτοια νικηφόρα κινητοποίηση. Δεν ασχολήθηκε με τα αίτια αυτής της διαμαρτυρίας, το πρόβλημα του Πρωθυπουργού μας είναι το αποτέλεσμα αυτής της αδικίας: Η διαδήλωση, η διαμαρτυρία μπροστά ακριβώς από τη Βουλή. Έτσι λοιπόν, αφού μίλησε για «αναστάτωση για μέρες στο κέντρο της Αθήνας», ανακοίνωσε ότι «αναθέτει την αποκλειστική ευθύνη για την προστασία και σωστή λειτουργία του Αγνώστου Στρατιώτη εκεί όπου ανήκει: στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας».

Μέσα σε μερικές μέρες, η ελληνική κυβέρνηση έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει άμεσα στο Παλαιστινιακό κράτος, έχει αμφισβητήσει απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που ζητάει τη σύλληψη του Νετανιάχου, έχει «καταδικάσει» αόριστα μια «επίθεση στην Ντόχα» χωρίς να ονοματίσει τον θύτη, έχει επανεπιβεβαιώσει τη «στρατηγική συμμαχία» με το Ισραήλ, έχει αρνηθεί να καταδικάσει επίθεση με drones σε πλοία με Έλληνες πολίτες σε διεθνή ύδατα και τώρα παρακολουθεί απαθής ακόμα μία πράξη διεθνούς πειρατείας από τις ισραηλινές δυνάμεις, αυτην τη φορά και εναντίον ελληνικών πλοίων. Μάλιστα, σε ανακοίνωσή του την Τετάρτη, το ελληνικό ΥΠΕΞ αντί να καλέσει το Ισραήλ να επιτρέψει την ανθρωπιστική βοήθεια που μεταφέρει ο στόλος στη Γάζα και να απέχει από νέες παραβιάσεις του διεθνούς Δικαίου, κάλεσε τον στόλο αλληλεγγύης να σταματήσει το ταξίδι του. Και όπως ήταν αναμενόμενο, μετά τις ισραηλινές επιθέσεις, το ΥΠΕΞ προσπάθησε να ξεπλύνει τον σύμμαχό του.

Του Θάνου Καμήλαλη

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τάσσεται συχνά υπέρ της «διεθνούς νομιμότητας», κοκορεύεται για το αυξημένο «διπλωματικό αποτύπωμα» της χώρας και παρουσιάζει συχνά την Ελλάδα ως «πυλώνα σταθερότητας» στην Ανατολική Μεσόγειο. Όλες αυτές οι εύηχες φράσεις πηγαίνουν περίπατο όμως, όταν πρόκειται για τα εγκλήματα του στρατηγικού της συμμάχου, Ισραήλ και τις καθημερινές παραβιάσεις του διεθνούς Δικαίου που αυτό διαπράττει.

Τα ξημερώματα της Πέμπτης, οι ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποίησαν επίθεση στα πλοία του διεθνούς στόλου αλληλεγγύης στη Γάζα, Global Sumud Flotilla, ενώ αυτά βρίσκονταν σε διεθνή ύδατα και μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια. Πρόκειται για μια ακόμα πράξη διεθνούς πειρατείας, αυτήν τη φορά και εναντίον ελλήνων πολιτών, μεταξύ των οποίων μάλιστα βρίσκεται και μια βουλεύτρια, η Πέτη Πέρκα από τη Νέα Αριστερά.

Ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, φροντίζει καθημερινά να αναπαράγει την ισραηλινή προπαγάνδα, επιστρατεύοντας όλο του ταλέντο γι αυτόν τον σκοπό, δηλαδή όλον τον κυνισμό και τη χυδαιότητα του ανθρώπου που σέρνεται πάντα πίσω από τον ισχυρό. Αυτήν τη φορά, αμφισβήτησε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, επειδή έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης κατά του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. «Πολύ κακώς το αναγνωρίζει η Ελλάδα», τόνισε, υποστηρίζοντας στη συνέχεια πως «αυτά πια τα δικαστήρια παίζουν πολιτική, δεν κάνουν δικαιοσύνη». Είναι άραγε «αντισημίτες» ή ακόμα και «χαμασίτες« εκεί στο ΔΠΔ; Μήπως είναι όργανα του Πούτιν, για τον οποίο έχει επίσης εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης; Η κυβέρνηση, που έχει καταγγελθεί ότι αρνήθηκε να εφαρμόσει το ένταλμα σύλληψης του Νετανιάχου, κάλυψε τον Υπουργό. Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, ο Γεωργιάδης «εξέφρασε απλά έναν προβληματισμό»...

Του Θάνου Καμήλαλη

Φυσικά δεν πρόκειται για έναν απλό «προβληματισμό», αλλά για ακόμα μια επίθεση σε διεθνείς οργανώσεις και θεσμούς που εκφράζουν μια θέση που δεν αρέσει στη Νέα Δημοκρατία. Είτε πρόκειται για διεθνή ΜΜΕ που καταγράφουν τις επαναπροωθήσεις προσφύγων, είτε για τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα που καταγγέλλουν τη διολίσθηση της Ελλάδας στην Ελευθερία του Τύπου, είτε για το καταδικαστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, είτε για την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι, είτε τώρα για το Δ.Π.Δ, πάντα η κυβέρνηση εκφράζει μια θεωρία συνωμοσίας που έχει να κάνει συνήθως με την υιοθέτηση κάποιας «πολιτικής ατζέντας».

Με την παραπομπή του Κώστα Καραμανλή μόνο για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, αλλά και την Εξεταστική από το 1998 για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεινύεται εξαιρετικά δημιουργική στο ξέπλυμα πιθανών ποινικών ευθυνών των Υπουργών της. Οι αντιφάσεις βέβαια, στη διαχείριση αυτών των δύο υποθέσεων, είναι κραυγαλέες. Από το «θεωρούμε ότι είναι αθώος, αλλά τον παραπέμπουμε» στις περιπτώσεις Καραμανλή - Τριαντόπουλου, πήγαμε στο «θεωρούμε ότι είναι αθώος, άρα δεν τον ελέγχουμε» στις περιπτώσεις Βορίδη - Αυγενάκη. Η διαχείριση μάλιστα, αλλάζει κάθε δεύτερη ημέρα, καθώς οι σχετικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες τρέχουν η μία μετά την άλλη.

Του Θάνου Καμήλαλη

Την Τρίτη, η Βουλή ψήφισε την παραπομπή του πρώην υπουργού Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή, στο δικαστικό συμβούλιο. Ή, για να τεθεί ορθότερα το θέμα, η πλειοψηφία της ΝΔ στην Ολομέλεια της Βουλής ενέκρινε την απόφαση της πλειοψηφίας της ΝΔ στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής και παραπέμπει πρώην υπουργό της ΝΔ, νυν βουλευτή της ΝΔ, εκλεγμένο με τη ΝΔ μετά το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται, στη Δικαιοσύνη για ένα πλημμέλημα.

Το πρωτογενές πλεόνασμα λιτότητας, που έφτασε στο 4,8%, σχεδόν διπλάσιο των «μεταμνημονιακών στόχων» και αντιμετωπίζεται ως «θετική έκπληξη», έφερε έκτακτες, διθυραμβικές ανακοινώσεις παροχών από τον Πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο. «Τα καλύτερα έρχονται» υποστήριξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κλείνοντας το μήνυμά του, «η Στέγαση είναι δικαίωμα» αναφώνησε ο Κυριάκος Πιερρακακής, Υπουργός Οικονομικών. Δεν πρόκειται απλά για «ψίχουλα», για μια μικρή επιστροφή μέρους της αφαίμαξης της κοινωνίας, όπως έλεγε κάποτε, ως αντιπολίτευση, ο Μητσοτάκης. Πρόκειται για μία μόνιμη πλέον κυβερνητική πρακτική, ένα μοτίβο στο οποίο η κυβέρνηση υποκρίνεται ότι προσπαθεί να δώσει λύσεις σε προβλήματα που η ίδια δημιούργησε, ή διόγκωσε. Προβλήματα που αθροιστικά έχουν συντελέσει σε μια τεράστια αύξηση του κόστους ζωής για την πλειοψηφία των πολιτών. Αυτό το μοτίβο της πονόψυχης κυβέρνησης που ενισχύει την κερδοσκοπία πάνω σε βασικά αγαθά το έχουμε δει στην Υγεία, την Ενέργεια, την Ακρίβεια, τις τραπεζικές χρεώσεις, το βλέπουμε τώρα, σε πλήρη εφαρμογή και στη Στέγαση.

Του Θάνου Καμήλαλη

Σε κάθε οικονομικό ζήτημα, που μετατρέπεται σε κάποιου είδους κρίση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί σταθερά το ίδιο μοτίβο:

Στην Ελλάδα του 2025, δύο χρόνια μετά από ένα έγκλημα με 57 νεκρούς στον Σιδηρόδρομο και με τεκμηριωμένη έκτοτε την πληρη έλλειψη συστημάτων ασφαλείας, αλλά και την κυβερνητική συγκάλυψη, ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι «το 2027 θα έχουμε άρτια και ασφαλή γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης». Τολμάει κιόλας, να το παρουσιάσει με στόμφο ως «προσωπική δέσμευση», ενώ πρόκειται για ομολογία εγκληματικής αδιαφορίας και αμέλειας, απόδειξη παταγώδους πολιτικής αποτυχίας και αναισθησίας. Φυσικά δεν σταμάτησε εκει. Τα ιστορικά απεργιακά συλλαλητήρια που συκοφαντούσαν οι υπουργοί του και τα φιλοκυβερνητικά κνώδαλα στο διαδίκτυο τώρα είναι «η Δημοκρατία που έδειξε τη δύναμή της». Mόνο ότι θα ήθελε να κατέβει μαζί μας στον δρόμο δεν έγραψε. Επίσης η αστυνομία, για τον Μητσοτάκη, «έκανε τη δουλειά της με επαγγελματισμό», ενώ ο ίδιος μας ενημέρωσε πως «πολεμάει τις κρατικές δυσλειτουργίες 21 χρόνια», απλώς «έχασε μία μάχη», αλλά «θα κερδίσει τον πόλεμο». Έχει αυτήν την ψευδαίσθηση ότι του ζητάμε να πολεμήσει για εμάς.

Του Θάνου Καμήλαλη

Eίναι φορές που οι λέξεις βρίσκουν το ακριβές νόημά τους. Την Παρασκευή για παράδειγμα, μάθαμε τι σημαίνει «λαοθάλασσα». Στην περίπτωση του Πρωθυπουργού, ειδικά στις πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους δηλώσεις του για το έγκλημα των Τεμπών, μαθαίνουμε τι σημαίνει ακριβώς «θράσος», «διαστρέβλωση», «αναξιοπρέπεια».

Tα τεράστια συλλαλητήρια της περασμένης Κυριακής, με τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους, ανάγκασαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προγραμματίσει μία έκτακτη συνέντευξη, για να προσπαθήσει να «απαντήσει», ξανά, για το έγκλημα των Τεμπών. Μιλάμε για τον ίδιο Πρωθυπουργό που αμέσως μετά το έγκλημα έβγαλε δύο πορίσματα, τα οποία έκτοτε έχουν διαψευστεί οικτρά: Το ένα ήταν πως «η τραγωδία οφείλεται σε τραγικό ανθρώπινο λάθος» και το δεύτερο ότι «γνωρίζει με βεβαιότητα τι μετέφερε το εμπορικό τρένο». Στη νέα του προσπάθεια, ο Πρωθυπουργός έριξε ευθύνες, άμεσα ή έμμεσα, προς πάσα κατεύθυνση, εκτός από τον ίδιο: Κατηγόρησε την Πυροσβεστική και τη Hellenic Τrain, κυρίως τη δεύτερη, ότι τον «παραπλάνησαν». Τους βουλευτές της Εξεταστικής Επιτροπής - παρωδίας (μερικοί σήμερα είναι υφυπουργοί του) ότι κοίταξαν το κομματικό συμφέρον. Την αντιπολίτευση ότι «εργαλειοποιεί», κάτι που «η ΝΔ δεν έκανε ποτέ στο Μάτι». Κι άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή, προφανώς για τον Κώστα Καραμανλή, «αν το ζητήσει η Δικαιοσύνη».

Του Θάνου Καμήλαλη

Ήταν ένας διαφορετικός Κυριάκος Μητσοτάκης. Εμφανώς αμήχανος, με ένταση πολλές φορές στη φωνή του, μακριά από την αλαζονική άνεση του «41%» των εθνικών εκλογών και την απεριόριστη κάλυψη των ΜΜΕ που είχε συνηθίσει για μία δεκαετία. Ένας Πρωθυπουργός που, στην παρούσα συγκυρία, νιώθει πιεσμένος και προσπάθησε, άτσαλα, να «πάρει την κατάσταση στα χέρια του» με την εμφάνισή του το βράδυ της Τετάρτης. Εμφανίστηκε όμως χειρότερος από κάθε άλλη φορά. Εξοργιστικός, ενάντια σε κάθε λογική και συνοχή επιχειρημάτων. Φυσικά, δήλωσε αλάνθαστος. Παραπλανημένος ίσως, αλλά και πάλι, αλάνθαστος.

Στο πρώτο του διάγγελμα μετά το έγκλημα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ειχε σπεύσει να δηλώσει πως «όλα δείχνουν ότι η τραγωδία οφείλεται κυρίως σε ανθρώπινο λάθος». Σήμερα, έναν χρόνο μετά, μιλάει, μεταξύ πολλών άλλων, για «ενόχους που θα τιμωρηθούν», ζητάει «ωριμότητα, σύνεση και μη κομματικό χρώμα», βλέπει «συλλογική αποτυχία» και μια «κρυφή πραγματικότητα» που όπως υποστηρίζει, αποκαλύφθηκε εκείνο το βράδυ.

Του Θάνου Καμήλαλη

«Η Βουλή εξέτασε δεκάδες μάρτυρες με εκατοντάδες στοιχεία, ερευνώντας πώς τα ανθρώπινα λάθη συναντήθηκαν μοιραία με τα διαχρονικά κενά του κράτους» υποστηρίζει σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Έναν χρόνο μετά, περάσαμε από το «μοιραίο ανθρώπινο λάθος» στα πολλά «ανθρώπινα λάθη» και γενικά το «κράτος». Συνεχίζει, πιο κάτω λέγοντας ότι «πρώτη η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα οφείλουμε να διακρίνουμε πίσω από την τραγωδία μία συλλογική αποτυχία. Να βρούμε τον κορμό και τα κλαδιά της και με τόλμη να την ξεριζώσουμε, όχι διχασμένοι, αλλά ενωμένοι». Κλείνει με μια πομπώδη αναφορά, για πράξεις «χωρίς συμβιβασμούς με λάθη του σήμερα και ανατρέποντας παθογένειες του χθες».

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Πολιτικό όργανο. Κυβέρνηση: Πολιτικό όργανο, εκτελεστική εξουσία. Αρμόδια για να απαντήσει στο Ευρωκοινοβούλιο, ως προς το καταδικαστικό ψήφισμα για το Κράτος Δικαίου στη χώρα. Άρειος Πάγος: Ανώτατο δικαστήριο, οργανο της δικαστικής εξουσίας. Το γεγονός ότι η διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, κατα πλειοψηφία, αποφάσισε να απαντήσει στο Ευρωκοινοβούλιο, παίρνοντας de facto πολιτική θέση, θα πρέπει να προβληματίζει, τουλάχιστον, ακόμα περισσότερο. Ο λόγος εξάλλου που η δικαστική εξουσία είναι, στη θεωρία, ανεξάρτητη, είναι για να ελέγχει, αν και όταν χρειαστεί και την κυβέρνηση. Όχι αυτούς που ελέγχουν την κυβέρνηση. Κι αν η αιτία της τοποθέτησής του Δικαστηρίου είναι, όπως μας ανακοίνωσε ο Άρειος Πάγος, η «εντύπωση που δίνεται σε πολίτες» τώρα τι εντύπωση δίνεται;

Του Θάνου Καμήλαλη

Σε μια πρωτοφανή κίνηση λοιπόν, με πρωτοβουλία της Πρόεδρου, Ιωάννας Κλάπα, επιλεγμένης από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη θέση, η διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με ψήφους 49-13 (και περίπου 20 αποχές) αποφάσισε να πάρει θέση για το καταδικαστικό για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου. Η μειοψηφία των 13, όπως διαβάζουμε στη σχετική διαρροή του Αθηναϊκού Πρακτορείου, «είχε τη γνώμη ότι το θέμα είναι πολιτικής φύσεως και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου».

Σταθερά, τολμηρά, μπροστά. Το σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας στις πρόσφατες εθνικές εκλογές. Γεμάτο υποσχέσεις, για τις «μεταρρυθμίσεις» που έχει ανάγκη η χώρα. Μία από αυτές, φαίνεται ότι είναι το να νομιμοποιήσουμε το «φακελάκι» στα δημόσια νοσοκομεία. Αυτό, δεν το καταγγέλλει κάποιος «εχθρός της προόδου», που ασκεί «φτηνή αντιπολίτευση». Το είπε ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας, ως επιχείρημα για να υποστηρίξει τα απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή στο δημόσιο σύστημα Υγείας. «Δεν θα έχει νόημα ο γιατρός να παίρνει τα χρήματα μαύρα με το φακελάκι και να κινδυνεύει να διαπομπευθεί και να έχει ποινικές κυρώσεις, θα μπορεί να πάρει νόμιμα το φακελάκι του».

Του Θάνου Καμήλαλη

«Σήμερα, κάποιος που δίνει φακελάκι πάει γρηγορότερα ή όχι;. Δεν θα έπρεπε καθόλου να συμβαίνει. Το πολεμάω, το απεχθάνομαι, το μισώ. Δυστυχώς όμως συμβαίνει. Αντί να συμβαίνει παράνομα και εξωθεσμικά, θα συμβαίνει νόμιμα και θεσμικά. Άρα θα μειωθεί και το φακελάκι. Γιατί δεν θα έχει νόημα ο γιατρός να παίρνει τα χρήματα μαύρα με το φακελάκι και να κινδυνεύει να διαπομπευθεί και να έχει ποινικές κυρώσεις, θα μπορεί να πάρει νόμιμα το φακελάκι του. Αυτός που έχει αποφασίσει να πληρώσει τα λεφτά θα πληρώσει νόμιμα και θα τα βάλει στη φορολογική του δήλωση και ταυτόχρονο θα μειωθεί και η αναμονή των χειρουργείων και να μην πληρώνει τίποτα. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα».

«Είναι η έκτη φορά που συζητάμε το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα εδώ στην Ολομέλεια» είπε η ευρωβουλεύτρια της ΝΔ, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Προφανώς δεν βλέπει κανένα πρόβλημα με αυτό. Μάλλον είναι κάποιου είδους «καπρίτσιο» μελών του Ευρωκοινοβουλίου, ή μια ευρωπαϊκή συνωμοσία κατά της χώρας μας. 27 χώρες έχει η Ε.Ε., έκαναν «α μπε μπα μπλομ» οι ευρωβουλευτές και αποφάσισαν να κάνουν προπαγάνδα κατά της Ελλάδας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν εξηγείται αλλιώς, αφού στην Ελλάδα όλα πηγαίνουν καλά με το Κράτος Δικαίου. Τέμπη, Πύλος, δολοφονία Καραϊβάζ, Παρακολουθήσεις, Ελευθεροτυπία, όλα τα έχουμε λυμένα...Δύο λοιπόν είναι τα σενάρια: Ή υπάρχει αυτή η ευρωπαϊκή συνωμοσία για τη «δυσφήμιση» της χώρας, γιατί συνεννοήθηκαν ευρωπαίοι πολιτικοί και αποφάσισαν στην τύχη να στοχοποιήσουν την Ελλάδα, ή, η Ελλάδα είναι στα μαύρα παραδείγματα της Ε.Ε. σχετικά με τη Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου. Διαλέγετε και παίρνετε ό,τι σας φαίνεται πιο λογικό.

Του Θάνου Καμήλαλη

Συνεννοήθηκαν λοιπόν ευρωβουλευτές/τριες από την ομάδα του Renew Europe (Φιλελεύθεροι), την Αριστερά, τους Πράσινους και τους Σοσιαλιστές και συσκέφθηκαν. Έπεσε η ιδέα στο τραπέζι:

– Πρέπει να κάνουμε προπαγάνδα κατά δύο χωρών ενόψει ευρωεκλογών. Ας ανοίξουμε τον χάρτη και ας διαλέξουμε χώρες, στην τύχη

– Ουγγαρία και Ελλάδα

– Πολύ ωραία, αυτούς θα συκοφαντήσουμε

Ήταν 18 Οκτωβρίου του 2023 όταν ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ένιωσε για πρώτη φορά την ανάγκη να δηλώσει ότι «η Ελλάδα δεν είναι μπανανία», στέλνοντας ένα δήθεν αυστηρό μήνυμα σε πολυεθνικές που πωλούν τα προϊόντα τους αυστηρότερα στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες. Σχεδόν τρεις μήνες μετά, η διακήρυξη αυτή επαναλήφθηκε, σε σύσκεψη για «μέτρα κατά της ακρίβειας»: «Η Ελλάδα δεν είναι “μπανανία” και ότι ο πληθωρισμός της απληστίας δεν μπορεί να είναι ανεκτός». Είναι σίγουρα προβληματικό όταν ο Πρωθυπουργός μιας χώρας αναγκάζεται να επαναλαμβάνει μονίμως κάτι τέτοιο, για να πείσει το κοινό του. Είναι ωστόσο θετικό ότι για μία φορά, μετά από χρόνια ψεμάτων, έχουμε ομολογία από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι η ακρίβεια δεν είναι απλά ένα «παγκόσμιο φαινόμενο», αλλά έχει και πολύ σημαντικές ελληνικές ιδιαιτερότητες.

Του Θάνου Καμήλαλη

Τον Οκτώβριο, ο Πρωθυπουργός έλεγε σε συνέντευξή του: «Θέλω να στείλω ένα μήνυμα και από τη συχνότητά σας και στις πολυεθνικές, στις μεγάλες πολυεθνικές, ότι αν νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι καμία μπανανία στην οποία μπορούν να πουλάνε τα ίδια προϊόντα σε πολύ ακριβότερες τιμές, χωρίς να μας δικαιολογούν την αύξηση του κόστους, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Aν χρειαστεί να τα βάλουμε και με πολυεθνικούς κολοσσούς θα το κάνουμε, γιατί αυτοί ουσιαστικά πουλάνε τα ίδια προϊόντα σε άλλες αγορές. Κάντε λίγο υπομονή και θα δείτε τι είναι ακριβώς αυτό το οποίο εννοώ».

H επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Ισραήλ και ο εναγκαλισμός του με τον, καταγγελλόμενο για εγκλήματα πολέμου, Μπενιαμίν Νετανιάχου, εν μέσω αυτών των εγκλημάτων, θα πρέπει να καταγραφεί στις πιο ντροπιαστικές στιγμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η ντροπή έγινε μεγαλύτερη, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε μια υπόσχεση: «Θα συνεχίσουμε να σας στηρίζουμε και να ελπίζουμε πως ό,τι και αν συμβεί πρέπει να συμβεί χωρίς μεγάλο ανθρωπιστικό κόστος. Μπορείτε να υπολογίζετε στην υποστήριξή μας, τη βοήθειά μας». Πότε το ανθρωπιστικό κόστος είναι «μικρό» και πότε «μεγάλο»; Παρακαλείται η «σωστή πλευρά της ιστορίας» να το εξηγήσει.

Του Θάνου Καμήλαλη

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Ισραήλ επρόκειτο να ανακοινωθεί την περασμένη εβδομάδα. Μετά το βομβαρδισμό του νοσοκομείου Αλ Αχλί, ο ίδιος είπε ότι για «λόγους ασφαλείας» αναβάλλεται. Προφανώς, οι λόγοι ασφαλείας που δεν ίσχυαν την Τρίτη και ίσχυσαν την Τετάρτη, δεν ίσχυαν ξανά τη Δευτέρα, όταν ταξίδεψε τελικά στο Τελ Αβίβ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λοιπόν, βρέθηκε στο πλευρό του ομολόγου του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στη σκιά των βομβαρδισμών αμάχων, των τελεσιγράφων εκκένωσης σε νοσοκομεία και των στοιχείων που παρουσίασε η Διεθνής Αμνηστία σε έρευνά της, για εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ το διάστημα 7-12 Οκτωβρίου, στη Γάζα.

Είναι δυνατόν να επανεκλέγεσαι δήμαρχος σε μία πόλη, της οποίας το κέντρο διέλυσες επί τέσσερα χρόνια, πετώντας εκατομμύρια; Για μήνες, μέχρι το πρωί της Κυριακής, η απάντηση έμοιαζε να είναι ένα ξεκάθαρο «ναι». Τελικά κέρδισε, αναπάντεχα, το αυτονόητο «όχι». Είναι δυνατόν να είσαι 12 χρόνια Περιφερειάρχης, να πλημμυρίζει η Θεσσαλία δύο φορές σε διάστημα 3 ετών, να ψάχνουν όλοι τα αντιπλημμυρικά που δεν έκανες και να λαμβάνεις νέα ψήφο εμπιστοσύνης; Ευτυχώς δεν συνέβη ούτε αυτό. Ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών έδειξε, εν μέσω νέας πρωτοφανούς αποχής, ότι, τουλάχιστον, υπάρχουν οι ελάχιστες αντιστάσεις στην κοινωνία. Eίναι μία αποδοκιμασία της κυβέρνησης, σε αναμετρήσεις ειδικών συνθηκών, που όμως δεν προοικονομεί απαραίτητα κάτι μεγαλύτερο, καθώς οι εθνικές εκλογές διεξάγονται με άλλους όρους. Παράλληλα, εξέθεσε τον Νόμο Βορίδη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποδεικνύοντας την αντιδημοκρατικότητά του, τόσο στο όριο του 43% για άμεση εκλογή, όσο και στην κατανομή των εδρών.

Του Θάνου Καμήλαλη

Αναρωτιόμουν πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, τι θα έπρεπε να έχει συμβεί στην Αθήνα για να μη θεωρείται φαβορί για επανεκλογή ο Κώστας Μπακογιάννης. Αν έβαζε λαμαρίνες και ΜΑΤ στην Ερμού; Αν επέκτεινε τον Μεγάλο Περίπατο στη Σταδίου, διπλασιάζοντας το κόστος; Πού θα ήταν το όριο για τον δεξιό ψηφοφόρο ώστε να μην τον ψηφίσει οπαδικά; Πού μπαίνει γενικά το όριο για να σε τιμωρήσουν οι ψηφοφόροι;

Kάθε εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, μετά από μία οποιαδήποτε καταστροφή, από αυτές που έχουν γίνει κανονικότητα κατά τη διακυβέρνησή του, είναι μία ατέλειωτη επίθεση στη λογική. Μία δοκιμασία για όποιον προσπαθεί να παρακολουθήσει τον ειρμό. Περιλαμβάνει, κατά κανόνα, διαστρέβλωση, ανόμοιες συγκρίσεις, ωμά ψέματα, άγνοια των επιστημονικών δεδομένων, μετάθεση ευθυνών και το απαραίτητο, για τον τρόπο που πολιτεύεται, κλείσιμο του ματιού στην ακροδεξιά, όσο επικίνδυνο κι αν αυτό αποδειχθεί για ανθρώπινες ζωές. Mία σειρά από επιχειρήματα χωρίς αρχή, μέση και τέλος, χωρίς συνοχή, στη λογική του «ό,τι πιάσει». Λίγο το Μάουι, λίγο η Τενερίφη, λίγο η κλιματική κρίση, λίγη αμφισβήτηση της έκτασης της καταστροφής, λίγο evros pass και λίγο «φταίνε οι πρόσφυγες». Αυτό δεν είναι λογοδοσία και ανάληψη ευθύνης για τις μεγαλύτερες καταστροφές στην Ευρώπη από πυρκαγιές φέτος, είναι ουσιαστικά ένας μπουφές για να διαλέξουν οι υποστηρικτές του ό,τι θέλουν να πιστεύουν.

Του Θάνου Καμήλαλη

Η πραγματικότητα λέει ότι το φετινό καλοκαίρι η Ελλάδα είναι, αναλογικά, μακράν της δεύτερης, η πρώτη χώρα στην Ευρώπη σε καμένες εκτάσεις, που καλύπτουν πάνω από το 1% της συνολικής έκτασης της χώρας. Πάνω 1,5 εκατομμύριο είναι ο τραγικός απολογισμός, που ανεβαίνει καθημερινά. Μόνο στον Έβρο έχουμε πάνω από 800.000 καμένα στρέμματα, ενώ η φωτιά συνεχίζει, μακριά από τα δελτία ειδήσεων, να καίει ακόμα. Για 13η (ολογράφως, δέκατη τρίτη) ημέρα, πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε έκταση πυρκαγιά της Ευρώπης την τελευταία 20ετία, όσο δηλαδή καταγράφονται δεδομένα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το Δάσος της Δαδιάς, χάθηκε, ήταν κάτι το μοναδικό, όπως εξήγησε ο πρόεδρος του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος ΑΠΘ Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος.

To Κίνημα για Ελεύθερες Παραλίες, που ξεκίνησε στην Πάρο, προσφέρει τις πιο ελπιδοφόρες ειδήσεις του φετινού καλοκαιριού. Από τις αρχές Ιουνίου, οι κάτοικοι οργανώθηκαν, έκαναν ανοικτές συνελεύσεις και αποφάσισαν να κινηθούν μεθοδικά σε δύο άξονες: Τον θεσμικό και τον κινηματικό. Έτσι, δημιουργήθηκε το ηλεκτρονικό παρατηρητήριο που έχει καταγράψει τις αυθαιρεσίες σε όλο το νησί, αλλά και ξεκίνησαν οι παρεμβάσεις σε παραλίες όπου καταπατούνται τα δικαιώματα των πολιτών. Ήδη το Κίνημα σημείωσε τις πρώτες νίκες: Η Πολιτεία αναγκάζεται να ασχοληθεί με το ζήτημα, ενώ παράνομα ομπρελοκαθίσματα απομακρύνθηκαν από δημοφιλή παραλία του νησιού που, σύμφωνα με τους κατοίκους, είχε γίνει συνώνυμο της αυθαιρεσίας. Είχαμε πολύ μεγάλη ανάγκη να δούμε έμπρακτα ότι, αν υπάρχει συλλογική δράση, τα πράγματα αλλάζουν προς το καλύτερο.

Του Θάνου Καμήλαλη

Οι παραλίες είναι μέρος του δημόσιου χώρου, του δημόσιου πλούτου. Θεωρητικά, το δικαίωμα κάθε πολίτη για ελεύθερη, ανεμπόδιστη πρόσβαση σε αυτές είναι κατοχυρωμένο, ενώ οποιαδήποτε άδεια σε ιδιώτη για εμπορική εκμετάλλευση δίνεται υπό αυστηρές προϋποθέσεις, μία από τις οποίες είναι να αφήνεται μέρος της παραλίες ελεύθερο. Στην πράξη, φαίνεται ότι στους περισσότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας η ασυδοσία είναι ο κανόνας. Παραλίες πρακτικά ιδιωτικοποιούνται και προσφέρονται παρανόμως μόνο με (υψηλό) αντίτιμο. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η κατάσταση, αυτή η άκρατη, χωρίς κανόνες, εμπορευματοποίηση ακόμη ενός δημοσίου αγαθού, τείνει να θεωρείται «κανονικότητα».

Dimitris Kapantais / SOOC (φώτο αρχείου)

«Είμαστε μόνοι μας». Αυτό λένε και ξαναλένε κάτοικοι της Ρόδου, που προσπαθούν εδώ και μέρες, με κάθε τρόπο να σώσουν τον τόπο τους που καίγεται. «Μόνοι μας σωζόμαστε, μόνοι μας εκκενωνόμαστε» τονίζει εθελόντρια που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, στο TPP, οργισμένη με την απουσία, όπως καταγγέλλει, αρχών και κρατικού μηχανισμού. «Είμαστε τρομερά τυχεροί που δεν έχουμε θύματα. Αλλά και τρομερά πεισματάρηδες για να παλέψουμε για τον τόπο μας». Στο βόρειο τμήμα του νησιού, όπου δεν υπάρχει πυρκαγιά, πολίτες αυτοοργανώνται στα χωριά τους για να προλάβουν. Κάνουν περιπολίες σε κοντινό δάσος και μαζεύουν χρήματα για εξοπλισμό. Στο νησί από την πρώτη μέρα και το Περιφερειακό Τμήμα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με 100 εκπαιδευμένους εθελοντές, για πρώτες βοήθειες και υποστήριξη των πυρόπληκτων.

Του Θάνου Καμήλαλη

«Για ενάν Ροδίτη αρκούν 2 λεπτά να ακούσει τι λένε στις τηλεοράσεις, για να εξοργιστεί». Η Κυριακή Θεοδώρου είναι εθελόντρια, ασχολείται με την προστασία των ζώων, μεταξύ των οποίων των ελαφιών, που είναι από τα σύμβολα του νησιού. Δραστηριοποιείται περισσότερο στην Κοινότητα Απολλώνων. Αλλά στην πράξη, προσπαθεί τόσες μέρες να βρίσκεται παντού, όπου υπάρχει ανάγκη. Περιγράφει στο TPP μία δραματική κατάσταση, μεταφέρει την τιτάνια προσπάθεια των εθελοντών, υπό απίστευτες δυσκολίες και καταγγέλλει τη σχεδόν πλήρη απουσία του κρατικού μηχανισμού, την έλλειψη συντονισμού και σχεδίου πρόληψης. «Μόνοι μας σωζόμαστε, μόνοι μας εκκενωνόμαστε» τονίζει.

Του Θάνου Καμήλαλη

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

FACEBOOK

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 7 ΗΜΕΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 30 ΗΜΕΡΩΝ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ

Σελίδες