Η μεγάλη αυταπάτη των δομών και ο «λογιστικός σοσιαλισμός»
Του Παναγιώτη Κουμουνδούρου
Ο Χοσέ Πέπε Μουχίκα, ένας άνθρωπος που πέρασε πάνω από μια δεκαετία στον πάτο ενός πηγαδιού ως αντάρτης Τουπαμάρος και αργότερα κάθισε στην προεδρική καρέκλα της Ουρουγουάης, αποφάσισε στα υστερόγραφα της ζωής του να διαπράξει την εσχάτη των αριστερών προδοσιών, να πει την αλήθεια. Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο πολιτικό κείμενο που έχει γραφτεί από την είσοδο αυτού του αιώνα. Όταν το διάβασα με κτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα.
Η αλήθεια του είναι τόσο κοφτερή που τσακίζει κόκαλα. «Η γενιά μου έκανε ένα αφελές λάθος», ομολογεί. Ποιο ήταν αυτό το λάθος; Πίστεψαν, λέει, πως η κοινωνική αλλαγή είναι απλώς ζήτημα αμφισβήτησης των τρόπων παραγωγής και διανομής. Πίστεψαν, δηλαδή, πως η επανάσταση είναι μια άσκηση εφαρμοσμένης λογιστικής.

