Του Βύρωνα Λάμπρου *
Το περιστατικό με τον καθηγητή του ΕΠΑΛ και ό,τι επακολούθησε -σε καμιά περίπτωση έσχατο ή πρωτοφανές- ωθεί στο να ξαναδούμε την εκπαίδευση πιο συνολικά. Λίγο πριν από αυτή την είδηση, ένα άλλο βίντεο έδειχνε τέσσερις μαθήτριες να κάνουν χρήση ναρκωτικών. Η φετινή χρονιά, μετά από ενάμιση χρόνο τηλεκπαίδευσης, ξεκίνησε με βίαια γεγονότα, όπως αυτά της Σταυρούπολης και Εύοσμου (που σε καμιά περίπτωση δεν εμπλέκονται στο δίπολο φασισμού-αντιφασισμού) και συνεχίζεται στο ίδιο κλίμα με καθημερινά επεισόδια που κατακλύζουν τις οθόνες μας αφού τα κινητά είναι πια παντού.
ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ με αυτό τον τρόπο οι μαθητές/τριες; Πώς αναπτύσσεται ο συμμοριτισμός; Πώς έφτασε ένας καθηγητής να χαστουκίζει και να τραβά τα μαλλιά μιας μαθήτριας; Αυτή η διάχυτη βία έχει σαν πηγή τον εγκλεισμό των νέων και όλων ημών στα σπίτια μας, αλλά δεν εξηγεί την ένταση και τη γενίκευσή της. Αυτή την τηλεκπαίδευση που με περηφάνια εξύμνησε η Κεραμέως, στην οποία εξίσου περήφανα ανταποκρίθηκαν οι εκπαιδευτικοί σύμφωνα με όλες τις ανακοινώσεις των συνδικάτων τους, αλλά και για την οποία πολλοί εκπαιδευτικοί έδωσαν την ψυχή τους για να παρουσιάσουν το έργο τους. Πρόκειται μόνο για ψυχολογικές επιπτώσεις από την πανδημία;
