Τελευταία, γράφω όλο και λιγότερο σε αυτό το μπλογκ, που ξεκίνησα πριν από επτά χρόνια για να σημάνω συναγερμό σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα. Και δεν είναι επειδή δεν υπάρχει πια τίποτα να γραφτεί, αλλά επειδή όσα έχω γράψει τείνουν να επαναλαμβάνονται μέχρι αηδίας. Στην αρχή, όλα ήταν προειδοποιήσεις, προβλέψεις, ίσως εικασίες· τώρα, πάει καιρός που έχουν γίνει πραγματικότητα, φλέγουσες αλήθειες, αναμφισβήτητα γεγονότα που δεν θέλουν παρα μόνο λίγο χρόνο για να γίνουν Ιστορία. Ντροπιαστική Ιστορία.
