Του Κωνσταντίνου Αρβανίτη
Κάποτε στην πρωτεύουσα αυτής της χώρας, που τότε αποτελούσε πόλη-κράτος, γεννήθηκε το θέατρο. Ήταν μάλιστα για τους ανθρώπους της εποχής κάτι τόσο σπουδαίο, που το ίδιο το κράτος οργάνωνε δωρεάν παραστάσεις ανοιχτές στον λαό καθώς η κάθε παράσταση θεωρούταν ως ένα μάθημα. Ένα μάθημα που πολλοί δεν είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν με άλλο τρόπο. Κάποτε σε αυτή τη χώρα, σε κάθε δρόμο και στενό υπήρχαν γλύπτες που δημιουργούσαν με τα χέρια τους αγάλματα ανθρώπων και θεών. Δίπλα στους γλύπτες βρίσκονταν αγγειοπλάστες που έπλαθαν τον πηλό και ζωγράφιζαν πάνω στα αγγεία μάχες ανάμεσα σε μεγάλους στρατούς και σε μυθικά πλάσματα. Σήμερα εν έτη 2023 αυτή η χώρα κυβερνάται από ανθρώπους που ποτέ δεν αντιλήφθηκαν τι σημαίνει τέχνη, που ποτέ δεν αναζήτησαν τι άφησαν στον άνθρωπο η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός, που ποτέ δεν κατάλαβαν ποια κληρονομιά κλήθηκαν να εκπροσωπήσουν.
