Μαύρα πανιά στην Κουμουνδούρου. Μαύρα και άραχνα στο Μέγαρο Μαξίμου. Παρά την επιμονή του κομματικού μηχανισμού να προσμένει μέχρι τέλους ένα θετικό αποτέλεσμα –μία οριακή επικράτηση της ΝΔ– η ζυγαριά έγειρε όταν τα exit polls και στη συνέχεια των πραγματικά αποτελέσματα της κάλπης επιβεβαίωσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη στρατηγική ήττα.

Οι καλές ταινίες μυστηρίου συνήθως κρύβουν μια καλοστημένη παραπλάνηση. Οι ανατροπές οφείλουν να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια των θεατών, την ώρα που εκείνοι έχουν την προσοχή και το βλέμμα τους στραμμένο στον συνήθη ύποπτο, ενώ ο πραγματικός ένοχος κρύβεται στην αφάνεια με συνένοχο την χειραγώγηση του σεναρίου. Έτσι και στην περίπτωση της Βενεζουέλας. Η προσοχή όλων είναι στραμμένη στους δύο φαινομενικά πρωταγωνιστές: το Νικολά Μαδούρο και τον Χουάν Γκουαϊδό. Αυτός, όμως, που κινεί τα νήματα της αντιπολίτευσης και της καταγγελθείσας από το καθεστώς απόπειρας πραξικοπήματος είναι ο Λεοπόλδο Λόπεζ.

Έμπειροι διπλωμάτες που έχουν θητεύσει στην Αλβανία συνηθίζουν να χρησιμοποιούν μία φράση, η οποία λίγο ως πολύ συμπυκνώνει την διπλωματία της γείτονος χώρα, τουλάχιστον απέναντι στην Ελλάδα. «Κατ’ ιδίαν λένε πάντα ναι και αμέσως μετά κάνουν το ακριβώς αντίθετο, με αποτέλεσμα στο τέλος να εισπράττουμε ένα ηχηρό όχι». Έχοντας αυτή την φράση στο νου, αλλά και την γενικότερη εμπρηστική στάση του Έντι Ράμα απέναντι στην ελληνική μειονότητα στην Αθήνα δεν θα έπρεπε να αιφνιδιαστούν με την προσπάθεια αρπαγής περιουσιών στη Χειμάρρα.

Καθώς ο βίος της κυβέρνησης βαίνει προς το τέλος του, το Μέγαρο Μαξίμου αφοσιώνεται στις επικείμενες πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν πρόκειται για εύκολο εγχείρημα, αν κρίνει κανείς από τις δημοσκοπήσεις που έχει στα χέρια του το επιτελείο του Πρωθυπουργού. Αντιθέτως! Οι υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κατά γενική ομολογία αδύναμες και οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις είναι απογοητευτικές.

Ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάιδαρος… Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο γάιδαρος είναι το τηλεοπτικό δίκτυο BBC. Για την ακρίβεια, το ρεπορτάζ του, που έκανε λόγο για «καταπιεσμένη μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, η οποία μέχρι τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν αναγνωριζόταν, καταπιεζόταν και εξοριζόταν από το ελληνικό κράτος». Το υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να απαντήσει ανεπίσημα χθες.

Σύμφωνα με το καθεστώς Ερντογάν, πίσω από την απόπειρα του στρατιωτικού πραξικοπήματος το 2016 βρίσκεται ο αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ ισλαμιστής ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν. Την επίσημη αυτή θέση έρχεται για πρώτη φορά να διαψεύσει ένα επίσημο έγγραφο με την υπογραφή του τότε γενικού εισαγγελέα της Άγκυρας, που έχει ως θέμα τα γεγονότα εκείνης της δραματικής νύχτας. Το έγγραφο έφερε στη δημοσιότητα εξόριστος Τούρκος δημοσιογράφος.

Η κρίση οδηγεί πολλούς νέους καλλιτέχνες σε αδιέξοδο. Έχοντας ως εφόδιο το ταλέντο και τις σπουδές τους, προσπαθούν να διεισδύσουν στη δύσκολη αγορά εργασίας. Ο Άλεξ Ντάντσον ανήκε σ’ αυτή την κατηγορία. Ο νεαρός Βρετανός φωτογράφος εργάστηκε ως ασκούμενος στα γνωστά μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά Boat και Domus. Αν και τα πήγε καλά, δεν κέρδισε μια θέση εργασίας. Η ανεργία τον ώθησε να τολμήσει ένα άλμα. Δημιούργησε το δικό του περιοδικό, το οποίο εκδίδεται μόνο από ασκούμενους.

Ο Τζορτζ Σόρος ζει παντού και πουθενά, υιοθετώντας σχεδόν στην πράξη την “Ανοικτή Κοινωνία”. Αυτό είναι και το όνομα του ιδρύματος, μέσω του οποίου χρηματοδοτεί αφειδώς ΜΚΟ, πανεπιστήμια, κόμματα, think tanks και όχι μόνο ανά τον κόσμο. Το ενδιαφέρον του, όμως, στρέφεται κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια.

Ας υποθέσουμε ότι υπήρχε κάπου, κάπως, κάποτε, στην αέναη ιστορία αυτού του κόσμου του μικρού και συνάμα μεγάλου, ένας ηγεμόνας που τηρούσε όλα εκείνα τα κριτήρια που έθεσε ο Νικολό Μακιαβέλι στο ομώνυμο βιβλίο του. Ένας ηγεμόνας δηλαδή που καθοδηγείται από την ωφελιμιστική επιλογή των μέσων που εκπληρώνουν τους σκοπούς του. Του οποίου οι πράξεις αποτελούν μάθημα πραγματισμού, ή ακόμα και πολιτικής ωμότητας, απαλλαγμένης από την ιδεολογία, τον ουμανισμό και την παράδοση.

Η αμφισβήτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν αποδυναμώθηκε μετά την ψηφοφορία που την κύρωσε με 153 «ναι». Ούτε με τη συζήτηση που προηγήθηκε στην Βουλή, αλλά και στη δημόσια σφαίρα εν γένει. Αντιθέτως, τα όσα έγιναν στα συλλαλητήρια, στάση της κυβέρνησης στην κοινοβουλευτική συζήτηση και οι συνεχιζόμενες αναφορές του Ζάεφ σε “Μακεδονία” έχουν εξοργίσει τους αντιτιθέμενους πολίτες. Η κριτική και σ’ αυτή καθ’ αυτή τη Συμφωνία και στον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση η κυβέρνηση έχει ενισχυθεί αντί να κοπάσει.

Το 2018 έριξε αυλαία με υψηλούς τόνους και από τις δύο πλευρές των ελληνοτουρκικών συνόρων. Ούτε, όμως, ο ερχομός του 2019 φαίνεται να ρίχνει τη θερμοκρασία παρά το γεγονός ότι επίκειται η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία. Ενδεικτικές οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου με το «καλημέρα» του νέου έτους.

Έκτακτη υπουργική σύσκεψη, παρουσία του Εμμανουέλ Μακρόν και του Εντουάρ Φιλίπ, πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Εκτός από τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό της Γαλλίας, στη σύσκεψη αυτή μετείχαν και άλλα μέλη της κυβέρνησης, όπως ο υπουργός Οικονομίας Μπρουνό Λεμέρ. Είναι εμφανές ότι αφού προηγήθηκε μία φάση ακαμψίας, η οποία και συνοδεύτηκε από αλαζονικές δηλώσεις, η γαλλική προεδρία επιλέγει την οδό του διαλόγου με τα “κίτρινα γιλέκα” μετά τις μεγάλες ταραχές και το χάος που επικράτησε στο Παρίσι και άλλες πόλεις.

Λυγίζει ο Μακρόν υπό την πίεση της κοινωνικής οργής, με την οποία είναι αντιμέτωπος. Παρότι, κατά τη διάρκεια των πρώτων συγκρούσεων στo Σανζ Ελιζέ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαβεβαίωνε πως η κυβέρνηση θα διατηρήσει την πορεία της, ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε τελικά από τον πρωθυπουργό Εντουάρ Φιλίπ να δεχτεί «τους αρχηγούς των κομμάτων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο καθώς και εκπροσώπους των διαδηλωτών», την επομένη των βίαιων επεισοδίων που ξέσπασαν στο περιθώριο της κινητοποίησης των “κίτρινων γιλέκων”.