Δεν αρκούν οι ευχές, γι' αυτό ψηλά το κεφάλι…

Του Ηλία Αλεξανδρή

Το ξέρω πως κουράστηκες και είσαι αηδιασμένος… Κι εγώ!

Μα δεν ταιριάζει η παράδοση σε εμάς αδερφέ μου… Δεν μας ταιριάζουν η απογοήτευση και η υποταγή… όσο κι αν έχουν κάνει τα πάντα για να μας φέρουν εδώ…

Τις ημέρες αυτές μας είπαν πολλές ευχές, κι όμως ξέρω ότι βαθειά μέσα σου ακούγονταν όλες κούφιες, γιατί την ίδια ώρα που σε βομβάρδιζαν με τραγούδια και μουσικές, στα δελτία ειδήσεων τα φερέφωνα τους σου εξηγούσαν τον λογαριασμό που έχεις να πληρώσεις…

Όχι αδερφέ μου! Η χρονιά που μόλις ήρθε δεν θα είναι καλή αν συνεχίζεις να μην κάνεις τίποτα για να αλλάξεις όσα συμβαίνουν εδώ και επτά χρόνια στον τόπο μας… Κι αυτό δεν θα συμβεί με εσένα θεατή, απογοητευμένο ή γαντζωμένο στα «ψεύτικα τα λόγια» τα μεγάλα που σου αραδιάζουν τα κόμματα τους και τα κανάλια τους…

Με ευχές, παρηγοριές και συμπάθεια κανείς δεν άλλαξε την ζωή του… μάλλον την άφησε να χαθεί στα σχέδια που έφτιαξαν άλλοι… Έτσι και τώρα με ευχές, ψεύτικές ελπίδες κι υποσχέσεις θέλουν να κερδίσουν κι άλλο χρόνο για να μας τα πάρουν ΟΛΑ…

Γιατί με εμάς αδερφέ μου πέρασαν από το «Σοκ και Δέος» στο «Σοκ και Χρέος»… Δεν ξόδεψαν σε βόμβες και πυραύλους, αφού είχαν το Ευρώ τους και τους αχρείους, διεφθαρμένους και άθλιους υποτελείς συνεργάτες τους στο πολιτικό σύστημα που έφτιαξαν ακριβώς για αυτό τον σκοπό εδώ και δεκαετίες

Μας πολεμούν με όσα θέλουν να μας κάνουνε να ξεχάσουμε. Την Ιστορία μας, τις παραδόσεις μας, τους αγώνες μας για Δημοκρατία και ενάντια στον Φασισμό που ξαναφέρνουν σαν παγκόσμια Τάξη…

Θέλουν να μας νικήσουν με τις «ανάγκες» μας, με όσα μας λένε πως πρέπει να «αγαπήσουμε», τον τεχνοκρατικό, μηχανιστικό πολιτισμό της απανθρωπιάς τους, τον ψυχρό τεχνητό κόσμο της ψευτο-ευμάριας της μοναξιάς, του ατομικισμού και της λάμψης των εφήμερων δημοσιεύσεων του διαδικτύου…

Με αυτές σχεδόν κατάφεραν να αντικαταστήσουν τους ποιητές μας, τις μουσικές μας και τους ήρωές μας… Ακόμα και το νόημα των λέξεων μας άλλαξαν με τα φερέφωνα τους στα τηλεκανάλια του νεογκεμπελισμού και στο διαδίκτυο, αλλά και με τις πολιτικές μαριονέτες κάθε κατεύθυνσης και απόχρωσης που τάχα παλεύουν για μας και την πατρίδα μας και την ίδια στιγμή φουσκώνουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους με τα τριάντα αργύρια της κοινοβουλευτικής προδοσίας τους…

Όμως τίποτα δεν τελείωσε, τίποτα δεν χάθηκε ακόμα, όπως θέλουν να μας πείσουν για να γονατίσουμε, όπως τα ντόπια μπιστικά τους έκαναν ήδη… Τίποτα δεν έχει χαθεί όσο ζούμε και παλεύουμε, τίποτα δεν θα έχει χαθεί όσο δεν θα ξεχνάμε από που ερχόμαστε, την αδικία που μας έκαναν και τον πόθο μας για λευτεριά και δικαιοσύνη.

Τίποτα δεν μπορεί να χαθεί όσο θα κρατάμε σαν πολύτιμο φυλακτό την Ιστορία μας, την παράδοσή μας, την μνήμη μας και την πίστη μας στο δίκιο του αγώνα μας..

Έτσι μόνο μπορούμε να αναστρέψουμε την παγίδα που μας έστησαν, μετατρέποντας την αγανάκτηση σε απογοήτευση και σε παραίτηση. Αν θυμηθούμε γιατί και με ποιούς αγανακτήσαμε, όλα θα γίνουν ξανά απλά και η αγανάκτησή μας θα γίνει αντίσταση και νικηφόρος αγώνας.

Για όσους αγαπάμε ακόμα τον τόπο που μας γέννησε και θέλουμε το πέρασμα μας να αφήσει έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας και τα παιδιά των λαών όλου του κόσμου, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Να αγωνιζόμαστε όσο ζούμε και να αγωνιζόμαστε για να ζήσουμε! Για εμάς, αλλά και για όσους δεν μπορούν, δεν άντεξαν ή δεν πρόλαβαν να μπουν στον αγώνα…

Για αυτό και δεν μπορούμε να αρκεστούμε στις ευχές. Την πιο δύσκολη χρονιά, την χρονιά που αυτοί προγραμματίζουν το δικό τους «πάρτα όλα», εμείς να σηκώσουμε ξανά το κεφάλι ψηλά και να δούμε την αλήθεια κατάματα… πως μόνο εμείς ενωμένοι όλοι μαζί μπορούμε να τους νικήσουμε.

ΟΧΙ με εκλογές και αναθέσεις στα κομματικά μαγαζάκια τους που λειτούργησαν και λειτουργούν σαν μεσιτικά γραφεία στο ξεπούλημα της πατρίδας και την εξαθλίωση μας αλλά με καθημερινή δράση σε κάθε γειτονιά, σε κάθε άκρη της πατρίδας μας, με ενότητα, συλλογικό αγώνα, αντίσταση και αλληλεγγύη.

Η απάντηση μας στον μονόδρομο της νέας σκλαβιάς που μας ετοίμασαν, μπορεί μόνο να δοθεί από όλους μαζί και οργανωμένα από τον καθένα από μας, από τον ίδιο τον λαό, για να ανοίξουμε ξανά τον δρόμο για την δημοκρατία, την ανεξαρτησία, την δικαιοσύνη και την λευτεριά της πατρίδας.

Για να γεννηθεί ξανά μέσα από τον ίδιο τον λαό η πραγματική ελπίδα, με τις οργανωμένες δυνάμεις του ενωμένες σε ένα πλατύ λαϊκό Μέτωπο για την Δημοκρατία και την Λευτεριά.

*Με την σκέψη μου στον φίλο και συναγωνιστή Μανώλη Κλαμπατσέα

ilias.alexandris

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Instagram