Του Δημήτρη Μηλάκα
Έτσι λοιπόν, μετά από αίτημα της Βουλγαρίας και σε πλήρη συντονισμό με τις ΝΑΤΟικές δομές αεράμυνας, η Ελλάδα αποφάσισε -με απόφαση του ΚΥΣΕΑ- να μετακινήσει συστήματα Patriot και μαχητικά F-16 στη Βόρεια Ελλάδα ώστε να καλύπτουν τμήμα του βουλγαρικού εναέριου χώρου.»
Ενεργειακοί κόμβοι, αγωγοί φυσικού αερίου και στρατιωτικοί διάδρομοι που συνδέουν τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα αποκτούν πλέον και ελληνική «ομπρέλα» ασφάλειας.
Η κίνηση δεν αφορά μόνο τη Βουλγαρία. Αφορά τον έλεγχο ενός ολόκληρου στρατηγικού διαδρόμου που ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη και φτάνει μέχρι την Ανατολική Ευρώπη.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο λεγόμενος Vertical Gas Corridor, ο «κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου», που φιλοδοξεί να συνδέσει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τελικά την Ουκρανία και την Κεντρική Ευρώπη. Πρόκειται για μια υποδομή κρίσιμης σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς αποτελεί τον βασικό εναλλακτικό δρόμο τροφοδοσίας με φυσικό αέριο μετά τη δραστική μείωση των ρωσικών προμηθειών.
Στη βουλγαρική επικράτεια βρίσκονται ορισμένοι από τους σημαντικότερους κόμβους αυτού του συστήματος. Ο πρώτος είναι ο αγωγός IGB (Interconnector Greece–Bulgaria), που συνδέει την Κομοτηνή με τη Στάρα Ζαγόρα. Μέσω αυτού του αγωγού φτάνει στη Βουλγαρία αέριο από τον αγωγό TAP (Ο Trans Adriatic Pipeline (TAP) είναι ο δυτικός κλάδος του λεγόμενου Southern Gas Corridor, του συστήματος αγωγών που μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κασπία προς την Ευρώπη) αλλά και υγροποιημένο φυσικό αέριο που εκφορτώνεται στους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG.
Στη Στάρα Ζαγόρα βρίσκεται επίσης ένας από τους βασικούς σταθμούς συμπίεσης του βουλγαρικού συστήματος μεταφοράς, από τον οποίο το αέριο κατευθύνεται προς βορρά. Από εκεί τροφοδοτούνται οι διασυνδέσεις προς τη Ρουμανία, μέσω των κόμβων κοντά στη Νεγκρού Βόντα, ανοίγοντας τον δρόμο προς τη Μαύρη Θάλασσα και την Κεντρική Ευρώπη.
Εξίσου κρίσιμη θεωρείται η υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου στο Chiren, η μοναδική μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση αποθήκευσης της Βουλγαρίας. Η εγκατάσταση αυτή παίζει κομβικό ρόλο στη σταθερότητα του ενεργειακού συστήματος της περιοχής, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης ή διακοπής εφοδιασμού.
Όλες αυτές οι υποδομές αποτελούν κρίσιμα σημεία του ενεργειακού δικτύου που ξεκινά ουσιαστικά από την Ελλάδα.
Οι τερματικοί σταθμοί LNG της Ρεβυθούσας και της Αλεξανδρούπολης, σε συνδυασμό με τον αγωγό TAP και τον IGB, δημιουργούν έναν ενεργειακό διάδρομο που μεταφέρει αέριο από τη Μεσόγειο και την παγκόσμια αγορά LNG προς τη Βαλκανική και την Κεντρική Ευρώπη.
Ακριβώς επειδή πρόκειται για υποδομές στρατηγικής σημασίας, θεωρούνται και ιδιαίτερα ευάλωτες. Τα τελευταία χρόνια η δυτική στρατιωτική σκέψη δίνει όλο και μεγαλύτερη σημασία στην προστασία ενεργειακών εγκαταστάσεων από υβριδικές επιθέσεις, σαμποτάζ, drones ή πυραυλικά πλήγματα.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συζήτηση για την ανάπτυξη συστημάτων Patriot ή την παρουσία μαχητικών αεροσκαφών που θα ενισχύουν την αντιαεροπορική επιτήρηση της περιοχής.
Ο στρατιωτικός διάδρομος της Μαύρης Θάλασσας
Πέρα όμως από την ενεργειακή διάσταση, υπάρχει και μια δεύτερη, εξίσου σημαντική παράμετρος. Η Βουλγαρία αποτελεί μέρος ενός στρατηγικού διαδρόμου που συνδέει την Ελλάδα με τη Μαύρη Θάλασσα και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η σημασία αυτού του άξονα έχει αυξηθεί σημαντικά. Η γραμμή Αλεξανδρούπολη – Βουλγαρία – Ρουμανία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους βασικούς δρόμους μεταφοράς στρατιωτικού εξοπλισμού, καυσίμων και υλικοτεχνικής υποστήριξης προς την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Η Αλεξανδρούπολη έχει μετατραπεί σε κρίσιμο κόμβο logistics για τις συμμαχικές δυνάμεις. Από το λιμάνι της μεταφέρονται στρατιωτικά φορτία προς τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα παρακάμπτοντας τα τουρκικά Στενά, τα οποία υπόκεινται στους περιορισμούς της Συνθήκης του Μοντρέ.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Βουλγαρία θεωρείται κομβικός κρίκος της αλυσίδας. Ωστόσο, η χώρα διαθέτει περιορισμένες δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας σε σύγκριση με άλλες χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Η παρουσία συμμαχικών συστημάτων Patriot ή μαχητικών αεροσκαφών μπορεί να καλύψει αυτό το κενό και να ενισχύσει το σύστημα NATO Integrated Air and Missile Defence στην περιοχή.
Τα ελληνικά F-16, για παράδειγμα, μπορούν να συμμετέχουν σε αποστολές επιτήρησης και ελέγχου του εναέριου χώρου, να συμβάλλουν στην αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και να ενισχύσουν την ασφάλεια των κρίσιμων υποδομών και των στρατιωτικών μεταφορών.
Έτσι, η αποστολή ελληνικών μέσων δεν αφορά μόνο τη Βουλγαρία. Στην πραγματικότητα συνδέεται με την ευρύτερη στρατηγική του ΝΑΤΟ για την προστασία ενός διαδρόμου που ενώνει τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Ευρώπη.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αποκτά έναν ολοένα πιο κεντρικό ρόλο στη νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική της περιοχής. Από τις ενεργειακές υποδομές και τα LNG της Ανατολικής Μεσογείου έως τους στρατιωτικούς διαδρόμους που οδηγούν προς τη Μαύρη Θάλασσα, η χώρα λειτουργεί σταδιακά ως η νότια πύλη ενός συστήματος που συνδέει τη Μεσόγειο με την καρδιά της Ευρώπης.
Πηγή: ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
Τα ελληνικά F-16, για παράδειγμα, μπορούν να συμμετέχουν σε αποστολές επιτήρησης και ελέγχου του εναέριου χώρου, να συμβάλλουν στην αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και να ενισχύσουν την ασφάλεια των κρίσιμων υποδομών και των στρατιωτικών μεταφορών.
Έτσι, η αποστολή ελληνικών μέσων δεν αφορά μόνο τη Βουλγαρία. Στην πραγματικότητα συνδέεται με την ευρύτερη στρατηγική του ΝΑΤΟ για την προστασία ενός διαδρόμου που ενώνει τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Ευρώπη.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αποκτά έναν ολοένα πιο κεντρικό ρόλο στη νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική της περιοχής. Από τις ενεργειακές υποδομές και τα LNG της Ανατολικής Μεσογείου έως τους στρατιωτικούς διαδρόμους που οδηγούν προς τη Μαύρη Θάλασσα, η χώρα λειτουργεί σταδιακά ως η νότια πύλη ενός συστήματος που συνδέει τη Μεσόγειο με την καρδιά της Ευρώπης.
Πηγή: ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου