.jpg)
Του Κώστα Ησυχου *
Έχω κουραστεί να ακούω τους «θεωρητικούς – παντογνώστες », κάποιους υποτιθέμενους διεθνείς αναλυτές και τους δήθεν συστημικούς «δημοσιογράφους» των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης και τα παρακλάδια τους στα κοινωνικά δίκτυα, ακόμη και απλούς ανθρώπους καλής πίστης που μέσα στην αφέλειά τους εξαπατώνται βάναυσα από αυτούς με το παραμύθι των Ηνωμένων Πολιτειών ως «γης της ελευθερίας», της «δημοκρατίας» και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο αυτής της απάτης διαρκείας , είναι η απόκρυψη των εγκλημάτων που η «μεγάλη δημοκρατία του Βορρά» διέπραξε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της και συνεχίζει να διαπράττει μέχρι σήμερα.
Τυλιγμένοι σε ένα σύννεφο «ψεμάτων που μοιάζουν με αλήθειες», όπως είπε ο Εδουάρδο Γαλεάνο, η αυτοκρατορία και οι υποτελείς της φροντίζουν να μην υπενθυμίζουν στο κοινό, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μέχρι σήμερα η μόνη χωρα που έριξε δύο ατομικές βόμβες πάνω σε δύο ανυπεράσπιστες ιαπωνικές πόλεις — τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τον Αύγουστο του 1945 — σκοτώνοντας μέσα σε μια στιγμή 210.000 άμαχους.
Τα στοιχεία μπορεί να υποτιμούν τη φονικότητα αυτού του βομβαρδισμού, επειδή όσοι βρίσκονταν σε ακτίνα περίπου 600 μέτρων από το σημείο όπου έπεσαν οι βόμβες εξαερώθηκαν και μετατράπηκαν σε στάχτη σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Δεν βρέθηκαν ποτέ οστά ούτε κρανία σε εκείνη τη ζώνη. Η θερμοκρασία στη Χιροσίμα τη στιγμή της έκρηξης έφτασε τους 7.700 βαθμούς Κελσίου και στο Ναγκασάκι περίπου τους 4.000. Η ιστορική αποτίμηση αυτού του γεγονότος δεν είναι διδακτέα ύλη στην εκπαίδευση.
Κανένας από τους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών που διαδέχθηκαν τον Χάρι Τρούμαν, ο οποίος έδωσε την εντολή για τον βομβαρδισμό, δεν εξέτασε το ενδεχόμενο να ζητήσει συγγνώμη για αυτά τα δύο εγκλήματα. Ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν ο μόνος που επισκέφθηκε το Πάρκο Ειρήνης της Χιροσίμα, αλλά αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη για αυτά τα εγκλήματα. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι αν υπάρχει μια χώρα στον κόσμο που είναι αναρμόδια να κρίνει άλλες ως «καταφύγια τρομοκρατίας» ή ως «κράτη που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία» , κάτι για το οποίο η Ουάσινγκτον κατηγορεί με αλαζονεία την ηρωική Κούβα , μια χώρα που έχει μοιραστεί την ιατρική , φαρμακευτική επιστήμη της με τους ταπεινούς της γης, αυτη ηχώρα δεν είναι άλλη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αξίζει, να θυμηθούμε μια σύντομη ιστορία που αφηγήθηκε προσωπικά ο πρώην πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ το 2019 και έχει διατυπωθεί στον αμερικανικό και διεθνή τύπο. Κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου κυριακάτικου μαθήματός του στη βαπτιστική εκκλησία Maranatha στην πατρίδα του, το Πλέινς της Τζόρτζια, ο Κάρτερ αποκάλυψε ότι είχε μιλήσει με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για την Κίνα. Ο Κάρτερ, που τότε ήταν 94 ετών, είπε ότι ο Τραμπ ανησυχούσε για την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας και εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι «η Κίνα μας προσπερνά».
Ο Κάρτερ, ο οποίος είχε εξομαλύνει τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου το 1979 , του σχολίασε , σε μια στιγμή « χριστιανικής» ειλικρίνειας ότι μεγάλο μέρος της επιτυχίας της Κίνας οφείλεται στον διαρκή ειρηνικό χαρακτήρα της εξωτερικής της πολιτικής. «Από το 1979, ξέρετε πόσες φορές η Κίνα έχει βρεθεί σε πόλεμο με κάποιον;» ρώτησε ο Κάρτερ τους πιστούς που βρίσκονταν εκεί. «Καμία, ενώ εμείς είμαστε συνεχώς σε πόλεμο».
Ο πρώην πρόεδρος ολοκλήρωσε το μάθημά του λέγοντας ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν σε ειρήνη μόνο για 16 από τα 242 χρόνια της ύπαρξής τους ως ανεξάρτητο έθνος (249 χρόνια μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου 2026).
Αν υπολογιστούν οι πόλεμοι, οι στρατιωτικές επιθέσεις και οι στρατιωτικές κατοχές, στην πραγματικότητα υπήρξαν μόνο πέντε χρόνια ειρήνης στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών: το 1976, το τελευταίο έτος της κυβέρνησης του Τζέραλντ Φορντ, και τα 1977-1980, ολόκληρη η προεδρία του Κάρτερ».
Ο πρώην πρόεδρος κατέληξε λέγοντας ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι το πιο πολεμοχαρές έθνος στην ιστορία του κόσμου», αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ίδιο , της προσπάθειάς τους να υποχρεώσουν άλλες χώρες να «υιοθετήσουν τις αμερικανικές μας δημοκρατικές αρχές» και θα πρέπει να προσθέσουμε, να διασφαλίσουν την υπεροχή των συμφερόντων τους.
Η στρατιωτική επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας, η παραβίαση της κυριαρχίας της και η παράνομη «μαφιόζικη» απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του, της βουλευτίνας Σίλια Φλόρες, αποτελεί τον προτελευταίο κρίκο αυτής της θλιβερής ιστορίας. Η δόλια επίθεση εναντίον του Ιράν, εν μέσω ραμαζανιού, που αποφασίστηκε ενώ διεξάγονταν και διπλωματικές διαπραγματεύσεις που φαίνονταν να οδηγούν σε θετική έκβαση με τη ρητή γραπτή παραίτηση της Τεχεράνης από την κατασκευή ατομικής βόμβας, είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πώς ενεργούν τα «παραβατικά κράτη» (rogue states, στη γλώσσα των δυτικών κοινωνικών επιστημών) όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, που ποδοπατούν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τους πιο στοιχειώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.
Η « απάλειψη» του όρου – γενοκτονία – του Παλαιστινιακού λαού από τα κυρίαρχα ΜΜΕ . Τα εναλλακτικά ΜΜΕ αποτελούν τωρινό παράδειγμα ερευνητικής δημοσιογραφίας .
Τα τελευταία χρόνια η φρικαλέα , γενοκτονία- εθνοκάθαρση , του παλαιστινιακού λαού εξελίσσεται μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας . Το μοναδικό , θλιβερό ερώτημα σε οποιονδήποτε καλεσμένο/η, των πανταχού φιλοαμερικανικών – φιλοϊσραηλινών δημοσιογράφων είναι το ερώτημα : « και η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου το ‘2023 ; “ .
Εάν υποθετικά δεχόμασταν το συγκεκριμένο ερώτημα, για να κάνουμε τον «συνήγορο του διάβολου» και δεχόμασταν το συγκεκριμένο «επιχείρημα», η απάντηση χωρίς πολιτικό υποκειμενισμό και ανάλυση , θα ήταν βασισμένη μόνο στην αδιαμφισβήτητη στατιστική των θυμάτων από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ για το συμβάν στις 7.10.23 : 1.200 άτομα , σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 46 Αμερικανών , η Χαμάς πήρε 254 ομήρους, διαπραγματευόμενη, εν συνεχεία με το Ισραηλινό καθεστώς, την απελευθέρωση εκατοντάδων παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων στις φυλακές, χωρίς δίκη, ανάμεσα τους και 450 ανήλικα παιδιά.
Η παλαιστινιακή πλευρά : Το Παλαιστινιακό Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής έχει δημοσίευσει μια έκθεση προς τον ΟΗΕ οπου σηματοδοτεί την 76η επέτειο της Νάκμπα (Μεγάλης Καταστροφής) και αναφέρει ότι από το 1948, περίπου 134.000 ( χωρίς να προσμετρούνται οι δολοφονίες στην Γάζα) Παλαιστίνιοι και Άραβες έχουν σκοτωθεί τόσο εντός όσο και εκτός Παλαιστίνης.
Η έκθεση του γραφείου περιγράφει λεπτομερώς τα θλιβερά στατιστικά στοιχεία για τους θανάτους, τις συλλήψεις και τα βασανιστήρια , τον παράνομο εποικισμό και την κατάσχεση γης στην Παλαιστίνη, τον εκτοπισμό ενός εκατομμυρίου παλαιστινιων από τα σπίτια και την γη τους από το 1948.
Μόνο από τις 7 Οκτωβρίου του 2023, τουλάχιστον 72.034 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα, εκ των οποίων 32.007 ήταν παιδιά και 19.849 γυναίκες.
Οι σοροί περίπου 7.000 ανθρώπων δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί. Στη Δυτική Όχθη, 492 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους λόγω επιθέσεων Ισραηλινών στρατιωτών και Εβραίων εποίκων από τις 7 Οκτωβρίου.
Τα παραπάνω στοιχεία ουδέποτε αποτέλεσαν σημείο αναφοράς από τους συστημικούς δημοσιογράφους στα ελληνικά ολιγαρχικά κανάλια και ραδιόφωνα.
Αρχηγοί κρατών , ποινικά υπόγεια έναντι του διεθνούς δικαίου
Υπάρχουν δύο αρχηγοί κρατών , ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου , που χρειάζονται τον πόλεμο για να αποφύγουν τη φυλακή και να μην τιμωρηθούν για τα εγκλήματά τους. Υπάρχει μια στρατιωτική βιομηχανία που ζει από τους πολέμους και από τα υπερκέρδη που αυτοί αποφέρουν. Τίποτα, απολύτως τίποτα, δεν δικαιολογεί αυτόν τον πόλεμο. Που είναι η ερευνητική δημοσιογραφία στα κανάλια της ολιγαρχίας για να δώσει κάποιες έστω απαντήσεις …
Μάλιστα, ο Κένεθ Ν. Γουόλτς, κεντρική ακαδημαϊκή μορφή στον τομέα των διεθνών σχέσεων και πατέρας της νεορεαλιστικής σχολής σε αυτόν τον κλάδο, σημείωσε ότι δεν υπήρξε ποτέ πόλεμος μεταξύ δύο χωρών που διέθεταν ατομικές βόμβες. Δεν υπήρξε μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης , ή σήμερα με τη Ρωσική Ομοσπονδία , ούτε μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν. Τίποτα δεν είναι πιο αντίθετο προς τη διεθνή σταθερότητα και ειρήνη από το να υπάρχει σε μια περιοχή μία χώρα με πυρηνικό οπλοστάσιο περιτριγυρισμένη από άλλες που δεν διαθέτουν, οι οποίες εύλογα θα αισθάνονται απειλούμενες από την πρώτη.
Δυστυχώς, οι συμβουλές του αγνοήθηκαν αλαζονικά και πολεμήθηκαν από το «βαθύ κράτος» που κυριαρχεί στην Ουάσινγκτον και από το σιωνιστικό λόμπι που έχει τόσο μεγάλο βάρος στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς και στη διοικητική δομή του αμερικανικού κράτους. Το αποτέλεσμα είναι η τραγωδία που βιώνεται σήμερα στο Ιράν και σε άλλες χώρες της περιοχής.
Συμπέρασμα: η ανθρωπότητα βαδίζει σε μια νέα παγκόσμια ανισορροπία, ενεργειακή, οικονομική, στρατιωτική , παγκόσμια ισχύ της ολιγαρχίας ( έλεγχος της τεχνητής νοημοσύνης και χειραγώγησης συνειδήσεων ) με την παγκόσμια διευρυνόμενη πολυδιάστατη φτώχεια ( οικονομική, ενεργειακή, πνευματική , διατροφική, κλπ) .
Αυτή η μαζική ταξική επίθεση σε βάρος της ανθρωπότητας θα αξιοποιήσει πολεμικές συρράξεις , περιφερειακές που πιθανά να μετατραπούν σε παγκόσμιες .
Εάν πρέπει να να βασιστούμε σε μια αποτρεπτική επιδιωκόμενη δύναμη , είναι οι εσωτερικές ταξικές ανατροπές με πολιτικό, οικονομικό, πολιτισμικό χαρακτήρα, εντός χωρών όπως οι ΗΠΑ αλλά και πολλές χώρες της Ευρώπης . Τα αντιπολεμικά, αντιφασιστικά, αντιμπεριαλιστικα κινήματα αυτά σε άλλες εποχές , όπως την εποχή του πολέμου κατά του Βιετνάμ, το μαζικότατο κίνημα για ελευθερίες και δικαιώματα με φωτεινές ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Μαλκομ Χ ή ο Μαρτιν Λουθερ Κινγκ ( που δολοφονήθηκαν) , φρέναραν εν πολύς τις χειρότερες εκδοχές , μπορούν και πρέπει να αναδειχθούν ως αντίπαλο δέος . Καμία ιστορική εποχή δεν είναι απόλυτα επαναλαμβανόμενη .
Η σημερινή εικόνα του πλανήτη οφείλει να φέρει στο προσκήνιο τις νέες αντιθέσεις προς όφελος των λαών , της ειρήνης , της αλήθειας , της κοινωνικής δικαιοσύνης με έναν άλλο και νέο ΟΗΕ , δομικά διαφορετικός, ουσιαστικά πιο αντιπροσωπευτικός όλων των χωρών, με ισχυρή παρουσία , κυρίως πρακτική. Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα προϋποθέτουν μια βασική επιταγή , την ΕΝΟΤΗΤΑ της Αριστεράς , κινηματικά , πολιτικά, προγραμματικά, πολιτιστικά . Το έχει πράξει σε εποχές που ο φασισμός και ο ναζισμός βρέθηκαν κυρίαρχοι. Εάν έχει νόημα να θυμόμαστε τις θυσίες των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανη , και των άλλων εκατοντάδων χιλιάδων επώνυμων και ανώνυμων ηρώων μας δεν φτάνει η συναισθηματική ηγεμονία μας , θέλει συλλογική ευθύνη με εξοστρακισμό των εγωισμών και της « παντογνωσίας» .
Οταν ο Εδουάρδο Γαλεανο βρέθηκε στους κάμπους του Περου, εξηγούσε σε έναν αγρότη που έσκαβε τη γη του, το όραμα της αριστεράς .Τον ρώτησε ο αγρότης τι εννοεί με την λέξη όραμα ,ο Γαλεανο δυσκολεύτηκε πολύ να βρει μια κοινή γλώσσα με τον αγρότη και στο τέλος ο αγρότης του είπε : « Αφού ανέφερες την λέξη φως , να σου πω ότι κάθε πρωί, κάθε μέρα , που ανατέλλει ο ήλιος βρίσκομαι εδώ δουλεύω σκληρά και πάντα βαδίζω προς τον ήλιο , αυτό κάνω..»
Τότε ο Εδουάρδο Γαλεανο του είπε ότι έμαθε πολλά, πολύ περισσότερα από αυτά που ο ίδιος νόμιζε ότι θα μάθαινε, ο αγρότης από τα λόγια του . Τελικά ας ακούσουμε τον λαό μας , τους λαούς του κόσμου , έχουν απαντήσεις και πάντα βαδίζουν προς το φως .
* Ο Κώστας Ησυχος είναι πρώην Αναπλ. Υπουργός Εθνικής Άμυνας και πρώην Βουλευτής στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Παραιτήθηκε μαζί με δεκάδες υπουργούς , διαφωνώντας με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου . Σήμερα είναι μέλος της ΠΓ της Λαϊκής Ενότητας – Ανυπότακτη Αριστερά.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου