Του Στράτου Βαλτινού
Η συζήτηση στη βουλή για το κράτος δικαίου ήταν ίσως η τελευταία κωμωδία που παίχθηκε , πριν από το δράμα των εκλογών. Οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού, ήταν ένα ρεσιτάλ πολιτικής αθλιότητας, ένας πολιτικός σπασμός για τα έργα και τις ημέρες ενός εμπόρου της πολιτικής που αδυνατεί να ξεφύγει από τις εμμονές του.
Εμμονή είναι η άρνηση για λογοδοσία . Εμμονή είναι να θεωρεί τον βούρκο σταθερότητα, το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, την ίντριγκα ως κανονικότητα και το κράτος δικαίου ως εμπόδιο στην εργώδη προσπάθειά του να υπονομεύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς για να ωφεληθεί η εξουσία του Και τι δεν ξεστόμισε στη βουλή. Απαίτησε ενότητα γιατί η πατρίδα απειλείται όταν ο λαός και τα κόμματα απαιτούν κράτος δικαίου!. Ότι το ανεύρυσμα του Μυλωνάκη ίσως και να προήλθε από δημοσιεύματα που τον ενέπλεκαν σε σκάνδαλο στην Κύπρο και όχι γιατί ο άνθρωπος απλά ασθένησε όπως δυστυχώς μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ότι ο λαός δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές, για τη διαφθορά, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την ακρίβεια κλπ, αλλά γιατί τα παιδιά είναι πάνω από τα κινητά!!. Η αντιπολίτευση τον εξευτέλισε, αλλά δεν ίδρωσε …
Ο διχασμός ως καταφύγιο ενός αποτυχημένου
Κατά την συζήτηση στη βουλή, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τον εαυτό του για μια ακόμη φορά. Άκαμπτος στην υπεράσπιση των νομικών και θεσμικών πραξικοπημάτων. Υπεράσπιση του πελατειακού και βαθέως κράτους μέχρις εσχάτων. Υπεράσπιση μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που συντηρείται από τα σκάνδαλα και την ανοχή στην υπονόμευση του κράτους δικαίου.
Παρουσίασε το σύνηθες για μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικό έργο, δηλαδή τα νομοσχέδια και τις τροπολογίες ως θρίαμβο, την στιγμή που κατά κοινή ομολογία η ΝΔ έχει μετατρέψει τη βουλή σε πλυντήριο ξεπλύματος σκανδάλων και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η αντιπολίτευση ζήτησε παραίτηση και εκλογές. Το πόσο θα αντέξει ακόμη ο Μητσοτάκης δεν το γνωρίζουμε, αλλά σύντομα θα διαφανούν οι προθέσεις του. Σύσσωμη η αντιπολίτευση τον κατακεραύνωνε επί ώρες, αλλά ο πρωθυπουργός ήταν εκεί , οχυρωμένος πίσω από μια εικονική πραγματικότητα που ο ίδιος επινόησε.
Εκλογές το 2027 είπε, δηλαδή ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Εντάξει , το είπαν κι άλλοι…
Εκεί όμως που ξεπέρασε και τον άθλιο πολιτικό εαυτό του, είναι η απόπειρα τρομοκράτησης των πολιτών, με την επίκληση της κρίσης, οικονομικής και γεωπολιτικής που προκαλούν αστάθεια στον κόσμο, προφανώς εξαιτίας των πολέμων. Πολέμων που όμως ο πρωθυπουργός ανέχεται και διευκολύνει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ με κάθε τρόπο.
Ιδού η αθλιότητα με τα ίδια του τα λόγια:
«Εσείς ανασύρετε αφορμές διχασμού και σε στιγμές που η πατρίδα μας χρειάζεται σιγουριά και προοπτική, νομίζω ότι μένετε κολλημένος σε συνθήματα του χθες. Σήμερα δεν θα έπρεπε να μιλάμε για ζητήματα του κράτους δικαίου -χωρίς να υποτιμώ καθόλου τη σημασία της σημερινής συζήτησης. Θα έπρεπε να συζητούμε για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο. Θα έπρεπε να συζητούμε για την αμυντική παρουσία της Ελλάδος στην Κύπρο. Θα έπρεπε πρωτίστως να συζητούμε για τις σημαντικές αναπόδραστες οικονομικές συνέπειες της κρίσης στην ελληνική οικονομία και το πώς μπορούν αυτές να αντιμετωπιστούν ή τουλάχιστον να μετριαστούν».
Ποιός τον εμπόδισε να αναλάβει την πρωτοβουλία και να συζητηθούν όλα αυτά; φυσικά κανείς. Θέατρο του παραλόγου. Ιδού και η συνέχεια..
“Πιστεύετε πραγματικά ότι στα τραπέζια το Πάσχα συζητούσε ο κόσμος για τα θέματα τα οποία θα συζητήσουμε σήμερα; Ο κόσμος συζητούσε για το γεγονός ότι οι γονείς είναι απελπισμένοι από το γεγονός ότι τα παιδιά τους είναι κολλημένα στα κινητά τηλέφωνα και περιμένουν από την κυβέρνηση και από την Ευρώπη να κάνει κάτι σε αυτήν την κατεύθυνση».
Η ενασχόληση με τα κινητά είναι διεθνές ζήτημα όχι όμως όπως το θέτει με πρόθεση τρομοκράτησης ο Μητσοτάκης. Οι ίδιοι οι γονείς αγοράζουν τα κινητά, προφανώς απαιτείται θεσμικό πλαίσιο, αλλά κυρίως απαιτείται επιστημονική μελέτη του νέου φαινομένου και όχι τρομοκράτηση . Τέτοιου είδους ζητήματα επιλύονται με εξωστρέφεια, με κοινωνικοποίηση των παιδιών, με σωστή διαχείριση των νέων τεχνολογιών και όχι με αφορισμούς.
Ο εκβιαζόμενος απάντησε…
Αλλά το παραμύθι είχε και παράγραφο για τη σκοτεινή ΕΥΠ. Τι μας είπε ο ανεκδιήγητος Κυριάκος Μητσοτάκης;
«Ως πρωθυπουργός δεν πρόκειται να επιτρέψω την υπονόμευση του έργου της ΕΥΠ. Βοηθά καθοριστικά σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας και μέρα-νύχτα συνδράμει στη διαμόρφωση εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Ειδικά σήμερα διενεργεί ρόλο εξαιρετικά κρίσιμο. Κάποιοι σε αυτή την αίθουσα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι μυστικές υπηρεσίες έχουν πολλές επιτυχίες που πρέπει να μένουν κρυφές. Η δράση τους είναι απαράδεκτο να ναρκοθετείται από ανεύθυνες προσεγγίσεις και σε μια βάση αντεθνικής δράσης άλλων δυνάμεων εκτός συνόρων».
Είναι ντροπιαστικό να μιλάει έτσι ο πρωθυπουργός λες και απευθύνεται σε αμνήμονες. Η καταγγελία για την ΕΥΠ αφορά τις υποκλοπές και την συνεργασία της με έναν απόστρατο της Μοσάντ που συνεργάστηκε με την κυβέρνηση για να παρακολουθεί Έλληνες στρατιωτικούς, επιχειρηματίες , υπουργούς και δημοσιογράφους. Κανείς δεν ενέπλεξε την ΕΥΠ με την εθνική αποστολή της, αλλά την παρακρατική της δράση. Οπότε η προσπάθεια , πανικόβλητη μάλιστα να υπερασπιστεί ένα σκάνδαλο είναι αποπροσανατολιστική και ντροπιαστική.
Μετά από αφόρητες πιέσεις ο πρωθυπουργός αποφάσισε να απαντήσει στα όσα έχει πει ο Ντίλιαν που τον παρομοίασε με τον Νίξον που παραιτήθηκε μετά από σκάνδαλο υποκλοπών στις ΗΠΑ.
Ο Μητσοτάκης είπε “εμείς δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν. Δεν εκβιαζόμαστε από συμφέροντα. Λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό”. Αυτή είναι δήλωση τρομοκρατημένου πρωθυπουργού και όχι ηγέτη με αυτοπεποίθηση και κυρίως ανθρώπου που δεν φοβάται. Άρα, ο εκβιασμός είναι ακόμη ζωντανός...
Ας μην γλυτώσει την φυλακή ο Ντίλιαν και τα λέμε….
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου