Του Γιάννη Αθανασιάδη
Η κατάσταση στα πολιτικά πράγματα της χώρας δεν είναι απλώς κακή. Είναι "βαριά ασθενής".
Ζούμε μέσα σε ένα σκηνικό παραλογισμού, σε μια ιστορική στιγμή που κανονικά θα έπρεπε να ουρλιάζουν σειρήνες κινδύνου και να χτυπούν καμπάνες αφύπνισης.
Μια οργανωμένη ληστοσυμμορία έχει μαντρώσει έναν ολόκληρο λαό και τον γδύνει μεθοδικά.
Αφαιρεί εισόδημα, χρόνο, κοινωνικά δικαιώματα, αξιοπρέπεια, μέλλον. Όχι ως παρενέργεια πολιτικής, αλλά ως κεντρική στρατηγική.
Η επιβίωση μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση και η κοινωνία σε πεδίο λεηλασίας.
Κι όμως, απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, το πολιτικό σκηνικό δεν αντιδρά.
Αντί να συγκροτήσει αντίσταση, αυτοκαταναλώνεται.
Κόμματα, κομματίδια, οργανώσεις, συλλογικότητες, αρχηγίσκοι και "κινήσεις", βουτηγμένοι στον βούρκο μιας εκφυλιστικής κοινωνικής εσωστρέφειας, αλληλοκαταγγέλλονται. Όχι με βάση την αποτελεσματικότητα ή τη σχέση με την κοινωνία, αλλά με όρους ιδεολογικής αγνότητας.
Η πολιτική μετατρέπεται σε διαγωνισμό καθαρότητας!
Ένας ιδεοληπτικός υποκειμενισμός, αποκομμένος από τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, φτάνει στα όρια της γελοιότητας.
Ο καθένας αυτοανακηρύσσεται φορέας της "αλήθειας", της "σωστής γραμμής", της "αυθεντικής συνείδησης", ενώ η κοινωνία καταρρέει δίπλα του.
Μπροστά στον κοινό εχθρό, αντί για ενότητα δράσης, επιλέγεται ο τεμαχισμός.
Αντί για μέτωπο, πολυδιάσπαση. Χιλιάδες μικρά, αυτάρεσκα και αλληλοεχθρικά στρατόπεδα, που υπηρετούν μωροφιλοδοξίες, ηγεμονισμούς και ιδεοληψίες.
Η πολιτική δράση υποκαθίσταται από προσωπικές νευρώσεις και μικρούς αρχηγισμούς που βαφτίζονται "συνέπεια".
Αυτή η παράνοια της απόλυτης καθαρότητας δεν οδηγεί σε καμία ανατροπή.
Οδηγεί στον απόλυτο ατομοκεντρισμό, στην αυτοαπομόνωση και τελικά στην πολιτική ανυπαρξία.
Είναι ο πιο σίγουρος δρόμος προς την ήττα — και μάλιστα με την αυταπάτη της ηθικής ακεραιότητας.
Και κάπως έτσι είναι σαν τα χέρια του ίδιου σώματος, στο όνομα μιας δήθεν "καθαρότητας", να χτυπούν με μανία το ένα το άλλο, μέχρι το ένα να σπάσει. Για να μείνει στο τέλος μόνο το "καθαρό" χέρι, αυτό που υποτίθεται ότι θα κρατήσει το όπλο της επανάστασης.
Μόνο που τότε δεν θα υπάρχει το άλλο χέρι για να το οπλίσει.


Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου