«No Kings»: Η Αμερική που αντιστέκεται στον αυταρχισμό, τον πόλεμο και την κοινωνική αδικία

0 Comments

Του Νίκου Γουρλά

Ένα από τα μεγαλύτερα κύματα λαϊκής διαμαρτυρίας των τελευταίων δεκαετιών σαρώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με το σύνθημα No Kings που σημαίνει «Όχι βασιλιάδες», εκατομμύρια άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους εκφράζοντας την αντίθεσή και καταδίκη τους στις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ, στην κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων και στη βαθιά κοινωνική κρίση.

Οι διαδηλώσεις έγιναν ταυτόχρονα σε πάνω από 3.000 πόλεις σε όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ. Μεγάλες συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Σικάγο, την Ουάσιγκτον την Μινεάπολη και την Μινεσότα φτάνοντας μέχρι την Αλάσκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις διαδηλώσεις συμμετείχαν με ενισχυμένη παρουσία πολιτείες που κυριαρχούν οι Ρεπουμπλικάνοι, το Αϊντάχο, το Ουαϊόμινγκ, η Μοντάνα και η Γιούτα. Οι διοργανωτές μιλούν για οκτώ εκατομμύρια συμμετέχοντες, γεγονός που καθιστά τις κινητοποιήσεις αυτές από τις μεγαλύτερες πολιτικές και κοινωνικές διαμαρτυρίες των τελευταίων ετών στις ΗΠΑ.

Το μέγεθος των κινητοποιήσεων, ο μεγάλος αριθμός των συμμετεχόντων, όπως εκτιμούν πολλοί αναλυτές, δεν είχε να κάνει μόνο με την αντίθεση στην πολιτικές του Τραμπ αλλά αντανακλά μια βαθύτερη κοινωνική δυσαρέσκεια που διαπερνά μεγάλα τμήματα της αμερικανικής κοινωνίας. Αυτό αποτυπώθηκε και στα αιτήματα των διαδηλώσεων που αφορούσαν την αύξηση του κόστους ζωής, την εκτίναξη των ενοικίων, τα τεράστια φοιτητικά χρέη, την επισφάλεια στην αγορά εργασίας, τις περικοπές των κοινωνικών παροχών

Ιδιαίτερα σημαντική είναι επίσης η παρουσία των εργατικών συνδικάτων. Εργαζόμενοι από τον δημόσιο τομέα, τις μεταφορές, την εκπαίδευση και την υγεία συμμετείχαν στις διαδηλώσεις με αιτήματα για αυξήσεις μισθών, καλύτερες συνθήκες εργασίας και προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Συγκεκριμένα συμμετείχαν

AFL-CIO. Είναι η μεγαλύτερη συνομοσπονδία συνδικάτων στις ΗΠΑ, που εκπροσωπεί πάνω από 12 εκατομμύρια εργαζόμενους.

CWA. Συνδικάτο εργαζομένων στις τηλεπικοινωνίες και τα ΜΜΕ

AFT . Το μεγαλύτερο συνδικάτο εκπαιδευτικών στις ΗΠΑ.

SEIU. Ένα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα εργαζομένων στις υπηρεσίες (νοσοκομεία, καθαριότητα, κοινωνικές υπηρεσίες κ.ά.).

United Steel workers. Μεγάλο συνδικάτο που καλύπτει εργαζομένους στην χαλυβουργία, το λάστιχο κ.λπ.

Σημαντική υπήρξε και η συμμετοχή οργανώσεων υπεράσπισης πολιτικών δικαιωμάτων, όπως η American Civil Liberties Union (ACLU)
Πέρα όμως από τις μεγάλες οργανώσεις, καθοριστικό ρόλο στις κινητοποιήσεις έπαιξαν εκατοντάδες τοπικές συλλογικότητες, από φοιτητικές οργανώσεις πανεπιστημίων, κινήματα μεταναστών, περιβαλλοντικές κινήσεις, οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μαύρων και οργανώσεις για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, ενώ μεγάλη παρουσία στις διαδηλώσεις είχαν οι μεταναστευτικές κοινότητες με συνθήματα ενάντια στις συλλήψεις και τις απελάσεις μεταναστών.
Οι διαδηλώσεις είχαν έντονη αντιπολεμική διάσταση με αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα, τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών κ.λπ., ενώ ιδιαίτερη σημασία είχε η συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών και προσωπικοτήτων του πολιτισμού. Μεταξύ αυτών ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ο Μπρους Σπρίνγκστιν, η Τζέιν Φόντα, Τζόαν Μπαέζ, Μαρκ Ράφαλο, Σπάικ Λι, Τζέιμι Λι Κέρτις κ.α. Κάποιοι από αυτούς συμμετείχαν και στο αντιπολεμικό κίνημα της δεκαετίας του 60 (Τζόαν Μπαέζ, Τζέιν Φόντα), συνδέοντας έτσι το παρόν με την ιστορική παράδοση των αντιπολεμικών και κοινωνικών κινημάτων.
Είναι ακόμα νωρίς για να βγουν πολιτικά συμπεράσματα, όμως πρέπει να παρατηρήσουμε, σύμφωνα με αυτά που έχουν γραφεί μέχρι τώρα, ότι η ενιαία κινητοποίηση εργαζομένων, νεολαίας, μεταναστών, κινημάτων για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα δείχνει να υπερβαίνει τα όρια ενός απλού αντιτραμπισμού. Η δυσαρέσκεια των αποκάτω εκδηλώνεται όλο και πιο έντονα και σε κάθε ευκαιρία (όπως έγινε λίγες βδομάδες στη Μινεσότα) εκφράζοντας ευρύτερες κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις που οξύνονται, αφού εκατομμύρια εργαζόμενοι παλεύουν να καλύψουν βασικές ανάγκες όπως η στέγαση, η υγεία και η εκπαίδευση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διαδηλώσεις «No Kings» αποτελούν έκφραση μιας ευρύτερης κοινωνικής αντίδρασης απέναντι στις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης

Το αν αυτές οι κινητοποιήσεις θα μπορέσουν να οδηγήσουν σε παραπέρα ριζοσπαστικοποίηση παραμένει φυσικά ένα ανοιχτό ερώτημα. Παρόλα αυτά το μήνυμα που στέλνουν σήμερα οι δρόμοι των αμερικανικών πόλεων είναι σαφές. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αμφισβητούν ολοένα και περισσότερο ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που παράγει ανισότητες, πολέμους και κοινωνική ανασφάλεια.
Πηγή: kommon.gr

Δρόμος ανοιχτός

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου