Του Αναστάσιου Κώνστα *
Το τελευταίο χρονικό διάστημα εμφανίζονται νέα κόμματα, ενώ μάλλον βάσιμα αναμένεται η εξαγγελία ίδρυσης κι άλλων νέων κομμάτων. Είναι, βέβαια, δεδομένο ότι εδώ και χρόνια υπάρχει διάσταση μεταξύ αφενός των θέσεων των υφιστάμενων κομμάτων και αφετέρου των αναγκών της κοινωνίας και της πατρίδας μας. Το γεγονός αυτό καταδεικνύεται από το όλο και αυξανόμενο ποσοστό συνειδητής αποχής από τις εκλογικές αναμετρήσεις.
Οι περισσότεροι πολίτες πλέον δεν συμμετέχουν στις εκλογές, επειδή αρκετοί εξ αυτών θεωρούν δικαιολογημένα ότι δεν έχει νόημα, αφού ουδείς από το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό ασχολείται με την προώθηση λύσεων των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας και της πατρίδας μας, η οποία ξεκάθαρα διατρέχει κίνδυνο επιβίωσης αντιμετωπίζοντας ουσιαστικό υπαρξιακό πρόβλημα. Άλλοι είναι ψυχολογικά ηττημένοι και απελπισμένοι και κάποιοι ακόμα έχουν πέσει στην παγίδα του “απολιτίκ”.
Γιατί λοιπόν να ενεργοποιηθεί ο κάθε πολίτης, όταν δεν βλέπει να ενδιαφέρονται οι πολιτικοί για τα προβλήματά του αλλά μόνο για την εξουσία και τον πλουτισμό τους; Η στάση, όμως, αυτή δεν σημαίνει την έλλειψη προσμονής κάποιας αλλαγής προς το καλύτερο, κάποιου οράματος ανάστασης της πατρίδας. Απλά απουσιάζει ο πολιτικός φορέας, ο οποίος θα είχε τη ρεαλιστική δυνατότητα έμπνευσης νέου οράματος και ελπίδας.
Εδώ λοιπόν μπαίνουν στο κάδρο τα νέα κόμματα. Αν τα κόμματα αυτά επιλέξουν να προτείνουν απλά μία καλύτερη διαχείριση της μιζέριας, της παρακμής και της δυστυχίας, θα περιορίσουν την πολιτική τους στόχευση στο τμήμα της κοινωνίας, το οποίο έχει συμβιβαστεί με την υφιστάμενη κατάσταση και συμμετέχει στις εκλογικές διαδικασίες. Όμως αυτό το τμήμα της κοινωνίας είναι εκείνο που στην πρώτη δυσκολία ή “στραβοτιμονιά” θα επανακάμψει στα παλιά κόμματα.
Αν, όμως, τα νέα κόμματα επιλέξουν, εμπνέοντας όραμα και ελπίδα, να προσεγγίσουν το ήδη μεγαλύτερο αριθμητικά τμήμα της κοινωνίας, το οποίο απέχει συνειδητά από τις εκλογικές διαδικασίες, τότε προφανώς θα υπάρξει σημαντική αλλαγή στα πολιτικά δεδομένα. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει τόσο τα πρόσωπα με θέσεις ευθύνης, όσο και οι θέσεις των νέων αυτών κομμάτων να προτείνουν κάτι διαφορετικό, κάτι ριζοσπαστικό, το οποίο θα έχει ανταπόκριση στην κραυγή αγωνίας των πολιτών που έχουν απογοητευτεί από το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό και διαισθάνονται το υπαρξιακό πρόβλημα της πατρίδας μας.
Η επιλογή, επομένως, των νέων αυτών κομμάτων να στρογγυλοποιούν πολιτικές θέσεις, διαπιστώσεις και προτεινόμενες λύσεις, προκειμένου να αγκαλιάσουν το συμβιβασμένο τμήμα της κοινωνίας, είναι μία πολιτικά εσφαλμένη επιλογή, διότι δεν θα τύχει απήχησης στο μη συμβιβασμένο τμήμα της κοινωνίας. Οι πολίτες που έχουν αηδιάσει από το μνημονιακό πολιτικό προσωπικό, προφανώς δεν θέλουν να ακούσουν “μία από τα ίδια”. Αν το ήθελαν, δεν θα αναζητούσαν (γιατί όντως αναζητούν) έναν ελπιδοφόρο νέο πολιτικό φορέα, αλλά θα επέλεγαν κάποιον από τους παλιούς αναμένοντας τις εσωτερικές ανακατατάξεις σε αυτόν ελπίζοντας ότι θα κατέληγαν σε κάπως πιο αξιόλογα πρόσωπα.
Αυτό, όμως, είναι ασπιρίνη για τον καρκίνο…
Η ορθή – πάντα κατά την άποψή μου – πολιτική επιλογή οποιουδήποτε νέου φέρελπι πολιτικού φορέα είναι να στοχεύσει στο δυσαρεστημένο και αποστασιοποιημένο τμήμα της κοινωνίας, εμπνέοντας όραμα αντιμετώπισης του υπαρξιακού μας προβλήματος, χωρίς να φοβάται να κατονομάσει τους εχθρούς της χώρας, τα κακώς κείμενα των “εταίρων και συμμάχων” και δίχως να τρέμει τη διακήρυξη ριζοσπαστικότερων πολιτικών θέσεων, αφού ούτως ή άλλως, αν υποστηριχθεί τελικά, θα υποστηριχθεί από το τμήμα της κοινωνίας που αναζητά κάτι νέο, διαφορετικό και αληθινό.
* Αναστάσιος Κων. Κώνστας, Δικηγόρος Αθηνών
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου