Γιατί ο Covid-19 έγινε εφιάλτης στη βόρεια Ιταλία;


Στις περισσότερες περιοχές της Ιταλίας ο εφιάλτης του Covid-19 φαίνεται να απομακρύνεται εκτός από τη Λομβαρδία. Αυτό ωθεί τον ιταλικό Τύπο να ασκεί κριτική στην πολιτική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης στην περιοχή.

Κάθε βράδυ, μέσω του ημερήσιου δελτίου Τύπου της πολιτικής προστασίας, οι Ιταλοί μαθαίνουν τα στοιχεία της ημέρας(κρούσματα, θάνατοι) που συνδέονται με τον κοροναϊό. Η ενημέρωση, που μεταδίδεται τηλεοπτικά όπως και στην Ελλάδα στις 6 μ.μ., παρέχει τις ενδείξεις για την εξέλιξη της πανδημίας. Όμως, περίπου μισή ώρα νωρίτερα, οι εφημερίδες ενημερώνουν τους αναγνώστες τους με τα σχετικά στοιχεία ανά περιφέρεια και είναι εύκολο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο ιταλικός ημερήσιος απολογισμός εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από έναν ενιαίο χώρο: τη Λομβαρδία.

Στην πραγματικότητα, από την αρχή της πανδημίας, 11.000 από τους 21.000 ανθρώπους που πέθαναν στην ιταλική χερσόνησο είναι από την περιοχή του Μιλάνου. Μια περιοχή που δεν έχει μόνο το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τον κοροναϊό(πάνω από 15%) στη χώρα, αλλά και μια καθημερινή αύξηση κρουσμάτων που νοσηλεύονται λόγω του Covid-19, ενώ αυτός ο δείκτης μειώνεται συνολικά στην υπόλοιπη χώρα.

Αντιμέτωποι με αυτήν την τραγική κατάσταση, τις τελευταίες ημέρες, ορισμένοι τίτλοι στον Τύπο της Β. Ιταλίας έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τη διαχείριση της πανδημίας από τη Λομβαρδία. Αυτή είναι για παράδειγμα η περίπτωση της εφημερίδας Il Fatto Quotidiano, η οποία ζητά από την κεντρική κυβέρνηση να «θέσει υπό επιτήρηση» τη Λομβαρδία και το Πιεμόντε (τη γειτονική περιοχή που είναι επίσης προβληματική).

Αυτές οι δύο περιοχές ενδέχεται να προκαλέσουν την παράταση του περιορισμού για ολόκληρη τη Ιταλία και μετά τις 4 Μαΐου [η ημερομηνία που προγραμματίζεται η άρση των μέτρων από την κυβέρνηση]. Είναι αλήθεια ότι εδώ ο ιός υποτιμήθηκε στην αρχή, όπως παντού αλλού, αλλά μετά από δύο μήνες, αυτό είναι απαράδεκτο να συμβαίνει. Η βία του ιού στη Λομβαρδία είναι ανάλογη με τα λάθη που έκαναν εκείνοι που διαχειρίζονται την υγεία στην περιοχή.

Στις 15 Απριλίου, η εφημερίδα του Μιλάνου Corriere della Sera αναφέρεται επίσης την περίπτωση της Λομπαρδίας, κάνοντας τη σύγκριση με τη γειτονική Βένετο. "Σε αυτές τις δύο περιοχές η επιδημία άρχισε σχεδόν ταυτόχρονα, ωστόσο, σήμερα, υπάρχουν 11 θάνατοι Λομβαρδών ανά δέκα χιλιάδες κατοίκους έναντι 2 μόνο στη Βένετο", αναφέρει η εφημερίδα.

Το γεγονός αποδίδεται σε μια σειρά πολιτικών λαθών και διαρθρωτικών αδυναμιών που απέβησαν θανατηφόρες. Πρώτα απ' όλα, επισημαίνει η Corriere della Sera, «Το νοσοκομειακό σύστημα της Λομβαρδίας βρισκόταν σε κρίση, γιατί εδώ [η υγεία είναι μια περιφερειακή αρμοδιότητα στην Ιταλία] οι μονάδες εντατικής θεραπείας ανήκουν κατά 30% σε εγκεκριμένες ιδιωτικές δομές. Επομένως, η περιοχή έπρεπε να διαπραγματευτεί την ενεργοποίησή τους σε μια στιγμή που ο παράγοντας χρόνος ήταν καθοριστικός.»

Μια άλλη κριτική από την Corriere della Sera στην διοίκηση της Λομβαρδίας είναι ότι δεν έθεσε σε καραντίνα νωρίτερα την επαρχία του Μπέργκαμο, η οποία από την αρχή έχει επηρεαστεί περισσότερο από την πανδημία. Τέλος, «η περιοχή, όπως ανέφερε η εφημερίδα, δεν έχει λάβει αρκετά σαφή θέση όσον αφορά τα τεστ. Η επιλογή ήταν να γίνουν μόνο σε εκείνους που είχαν πολλά συμπτώματα σε αντίθεση με αυτό που έγινε στη Βένετο."

 «Το αδύναμο σημείο της Λομβαρδίας ήταν ο οικονομικός δυναμισμός της»

Πέρα από τα υποτιθέμενα πολιτικά λάθη, η Λομβαρδία έχει πληγεί τόσο σκληρά από τον ιό, γιατί - όχι μόνο είναι το έδαφος με τους περισσότερους κατοίκους στην Ιταλία (10 εκατομμύρια) - αλλά είναι επίσης η περιοχή όπου το εμπόριο είναι πιο αναπτυγμένο. Οι διαρκείς και πολυπληθείς εμπορικές ανταλλαγές ευνόησαν την εξάπλωση της πανδημίας(σ.σ. οι Έλληνες ασθενείς που ήρθαν από την Ιταλία ήταν κυρίως έμποροι που είχαν πάει στο Μιλάνο). Εδώ προσθέτουμε την βιομηχανική ανάπτυξη της Β. Ιταλίας και τη συνέχιση της λειτουργίας των εργοστασίων παρά την κρίση, όπως κατήγγειλε ο Φ. Μακάριο.

«Αν και φαίνεται παράδοξο, το αδύνατο σημείο της Λομβαρδίας ήταν ο οικονομικός δυναμισμός της», επισημαίνει ο συγγραφέας Ρομπέρτο ​​Σαβιάνο στην εφημερίδα La Repubblica και τη Le Monde. Ένας δυναμισμός που ώθησε τους αξιωματούχους της Περιφέρειας να καθυστερήσουν την έναρξη της καραντίνας, κι αυτό είχε καταστροφικές συνέπειες.

«Ο ιός έχει αποκαλύψει την ανεπάρκεια μιας προσέγγισης που βασίζεται πάνω απ' όλα στην οικονομία. Μια προσέγγιση σύμφωνα με την οποία, η εργασία είναι απόλυτη και επιτακτική ανάγκη και όπου η ατομικιστική διάσταση υπερτονίζεται», καταλήγει ο Roberto Saviano, και το καταγράφει η Courrierinternational(απ’ όπου αντλούμε τις πληροφορίες).

Την καταγγελία ότι τα εργοστάσια παρέμεναν ανοιχτά στη βόρεια Ιταλία παρά την καραντίνα την έκανε ο πρώην αντιδήμαρχος του Μπέργκαμο, Φ. Μακάριο. Χρήστες του facebook, επίσης, καταγγέλλουν τον «διευθυντή υγείας του Ast Bergamo East»: (https://www.varesenews.it/) Roberto Cosentina, που εξακολουθούσε να εργάζεται παρά το ότι καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 2 χρόνια και 6 μήνες για παράλειψη καταγγελίας κατά του Dr. Leonardo Cazzaniga, ο οποίος καταδικάστηκε με τη σειρά του σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία 12 ασθενών. Παρά την καταδίκη, η Cosentina συνέχισε να εργάζεται στον τομέα της υγείας της Λομβαρδίας, μετακινηθείς από την Asst Valle Olona σε αυτήν του Bergamo Est, η οποία περιλαμβάνει επίσης το νοσοκομείο Pesenti-Fernaroli στο Alzano Lombardo.

Όμως νομίζουμε ότι ο εφιάλτης στη Λομβαρδία γιγαντώθηκε καθώς η οικονομική ζημία αξιολογήθηκε ως πρωτεύουσας σημασίας έναντι της ανθρώπινης ζωής. Και ύστερα, όπως λέει ο Ρομπέρτο Σαβιάνο, η κυρίαρχη αξία της ατομικής ευθύνης, δηλαδή της αρχής «ο καθένας μόνος του», ήταν αυτή που επικράτησε, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Υπενθυμίζουμε ότι η βόρεια Ιταλία είναι η περιοχή όπου κυριαρχεί η Λέγκα του Βορρά του ακροδεξιού Σαλβίνι.

Πηγή: artinews.gr

Δρόμος ανοιχτός

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου