Οφείλουμε να επαναφέρουμε τον Άνθρωπο στο προσκήνιο…
Του Γιώργου Κ. Στράτου *
Τα μεγαλύτερα δεινά από τα οποία υποφέρει η ανθρωπότητα στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, οφείλονται κατά την άποψή μας σε δύο πραγματικότητες. Η πρώτη αφορά την επικράτηση της οικονομίας επί της πολιτικής. Η δεύτερη, άρρηκτα συνδεδεμένη με την πρώτη, την επικράτηση της τεχνοκρατίας έναντι της φιλοσοφίας.
Αμφότερες οδηγούν στην από-ανθρωποποίηση των κοινωνιών μας, καθώς ο πολίτης, τα δικαιώματα και η ευημερία του, περνούν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην επίτευξη οικονομικών στόχων και στον αχαλίνωτο πολλαπλασιασμό των κερδών.
Οι μεγιστάνες του πλούτου, επιβάλλουν με κάθε τρόπο τη θέλησή τους στους πολιτικούς οι οποίοι για διάφορους λόγους, αδυνατούν να αρθρώσουν ουσιαστική αντίσταση.
Για να σερβιριστεί πιο ευπρόσωπα αυτό το «σαρκοβόρο» έργο εις βάρος των κοινωνιών, ενδύεται τον τεχνοκρατικό μανδύα μίας «επιστημοσύνης» η οποία ενώ είναι πλήρως απαλλαγμένη από κάθε έννοια ηθικής, καμώνεται ότι αποτελεί και την αναμφισβήτητη προάσπιση των συμφερόντων μας !
Το ουσιωδέστερο χαρακτηριστικό του τρόπου που εκδηλώνονται οι πραγματικότητες αυτές, είναι η παντελής αδυναμία τους να συνθέσουν διαφορετικές ιδέες. Δηλαδή στερούνται του βασικού προαπαιτούμενου για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία μίας Δημοκρατικής Πολιτείας.
Αυτή η αδυναμία, έχει καταλάβει σχεδόν ολοκληρωτικά το φάσμα των πολιτικών ιδεολογιών. Γι’ αυτό και στα μάτια μας, μοιάζουν και εν πολλοίς δυστυχώς είναι (!) όλα τα προγράμματα και όλοι οι επίδοξοι κυβερνώντες ίδιοι!
Η … «αποσύνθεση» αυτή, εμφανίστηκε κατά συμβολικά οξύμωρο τρόπο, μαζί με την παγκοσμιοποίηση και τις νέες τεχνολογίες. Εκεί λοιπόν που οι διαπρύσιοι κήρυκες της απελευθέρωσης των αγορών, της ανεξέλεγκτης κερδοφορίας, της συσσώρευσης τεράστιου πλούτου στα χέρια ελάχιστων, επέμεναν ότι η ζωή στον πλανήτη μέσω των πρακτικών αυτών και με την τεχνολογική βοήθεια που τους παρείχε η ιλιγγιώδης εξέλιξη της επιστήμης, θα γινόταν κάτι σαν επίγειος παράδεισος, μία τεράστια «ρηγμάτωση» κυριαρχεί.
Ξεκίνησε από την Αριστερά. Βρέθηκε παντελώς απροετοίμαστη να αντι-ληφθεί πως επηρεάζουν την κοσμοθεωρία της τα παραπάνω νέα δεδομένα. Ως εκ τούτου και πλήρως αδύναμη να παράξει πολιτική που να αντιστοιχεί στο παρόν και να την παρουσιάσει πειστικά ακόμα και στα παραδοσιακά ακροατήριά της. Αποσυντίθεται με τρόπο ανυπόληπτο, μέσα σ’ ένα περιβάλλον που δεν ταιριάζει αλλά και δεν τιμά τη μεγάλη συμβολή της στην πρόοδο, των ευρωπαϊκών τουλάχιστον κρατών.
Η Δεξιά, αφελώς αλλά και κουτοπόνηρα, χάζευε επιχαίροντας την αποδυνάμωση της αντιπάλου. Δεν φανταζόταν ότι την περίμεναν τα ίδια και χειρότερα! Γιατί τα νέα «φρούτα» ούτε έχουν ανάγκη ούτε πολυγουστάρουν τον κορμό των πεποιθήσεων της. Οι αγορές δεν καταλαβαίνουν ούτε από έθνη ούτε από θρησκείες ούτε από ταυτότητες ούτε από κανονικότητες! Η δουλειά τους να γίνεται και ο παράς να ρέει. Και έτσι ξημέρωσε … αΔέξια στο νέο κόσμο καθώς δεν ξέρει και αυτή κατά που να κάνει.
Αμφότερες θα πορεύονται ως αναλώσιμα υποχείρια των εντολέων τους, αν δεν επανέλθουν στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις» του πολιτισμού.
Για αρχή, ας θυμηθούν και ας συνειδητοποιήσουν το βαθύτατα Ρεαλιστικό που είπε ο Γάλλος ιδρυτής του Σουρεαλισμού, Αντρέ Μπρετόν: «Ο Άνθρωπος είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση». Για να το υπηρετήσουν ας αντιληφθούν επιτέλους ότι γι’ αυτό απαιτείται φιλοσοφία, ηθική και αντίσταση.
* Ο Γιώργος Κ. Στράτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961 και μεγάλωσε στην Καισαριανή. Είναι Βλάχικης, εκ πατρός, και Μικρασιατικής, εκ μητρός, καταγωγής. Εργάστηκε ως Δημοσιογράφος στις εφημερίδες ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ & ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στο ΜΕΓΚΑ και το ραδιοφωνικό σταθμό ΚΑΝΑΛΙ 15, στην περίοδο 1983-1990. Δικηγόρησε επί 30 χρόνια στη Ρόδο και την Αθήνα. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, έχοντας διατελέσει: Αντιπρόεδρος και μέλος του δ.σ. της ΕΠΟ, πρόεδρος της ΣΟΥΠΕΡΛΙΓΚΑ, Αντιπρόεδρος του ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ και της ΞΑΝΘΗΣ. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ από της εκδόσεώς της και στην ιστοσελίδα HELLAS JOURNAL.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου